เรวตีวิมาน

เรวตีวิมาน (ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ vv52) เป็นเรื่องราวที่พระมหาโมคคัลลานเถระได้มีโอกาสสนทนากับเทพธิดาตนหนึ่ง ณ วิมานอันรุ่งเรือง เพื่อสอบถามถึงบุญกรรมที่ทำให้เธอได้มาเสวยทิพยสมบัติในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ โดยสรุปประเด็นสำคัญได้ดังนี้

พระมหาโมคคัลลานะได้เห็นเทพธิดาผู้มีรัศมีกายสว่างไสว มีวิมานที่วิจิตรบรรจง จึงสอบถามถึงที่มาของผลบุญนั้น เทพธิดาจึงได้เล่าเรื่องราวในอดีตชาติของตนว่า เดิมทีเธอเคยเป็นมนุษย์ชื่อ "เรวตี" ซึ่งเป็นภรรยาของพราหมณ์ชื่อนันทิยะในเมืองพาราณสี

• การทำบุญในอดีต: แม้ตัวนางเรวตีเองจะมีความเห็นผิดและไม่ศรัทธาในพระพุทธศาสนา แต่สามีของนางคือ นันทิยะ เป็นผู้มีศรัทธามั่นคง ได้ถวายทานและบำเพ็ญกุศลอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะการสร้างวิมานเพื่อถวายแด่พระสงฆ์
• ความดีของสามีส่งผล: ด้วยอานิสงส์ที่นางเรวตีได้คอยดูแลปรนนิบัติสามีผู้เป็นนักบุญ สนับสนุนการให้ทาน และมีจิตเลื่อมใสในกุศลกรรมที่สามีกระทำ แม้นางจะไม่มีศรัทธาโดยตรงเหมือนสามี แต่การอนุโมทนาและอำนวยความสะดวกในการทำบุญนั้นก็ส่งผลให้เธอได้รับทิพยสมบัติในเวลาต่อมา
• คติธรรมที่ได้รับ: เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงอานิสงส์ของการเป็นคู่ครองที่ดี การสนับสนุนการทำความดีของคนรอบข้าง และผลแห่งการอนุโมทนาบุญ แม้จะไม่ได้เป็นผู้ลงมือทำด้วยตนเองทั้งหมด แต่หากจิตมีความยินดีในกุศลนั้น ก็ย่อมนำพาไปสู่สุคติภูมิได้

บทสรุปของพระสูตรนี้ คือการย้ำเตือนว่ากุศลกรรมมีอานุภาพมาก การเลือกคบหาสมาคม หรือการมีชีวิตคู่กับผู้มีศีลธรรม ย่อมส่งผลให้ชีวิตเจริญรุ่งเรืองทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ดังเช่นนางเรวตีที่ได้รับผลบุญมหาศาลจากการเป็นคู่ชีวิตของชายผู้มีศรัทธาในพระรัตนตรัยนั่นเอง