ทวารปาลวิมาน

ทวารปาลวิมาน (วิมานที่อยู่ของนายประตู) ปรากฏอยู่ในขุททกนิกาย วิมานวัตถุ เรื่องราวนี้พระมหาโมคคัลลานเถระได้สอบถามเทพบุตรตนหนึ่งที่ปรากฏกายในวิมานอันงดงามวิจิตรตระการตา มีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทิศ ทั้งยังแวดล้อมด้วยเหล่านางอัปสรผู้มีความสุขสำราญใจ

เมื่อพระมหาโมคคัลลานเถระสอบถามถึงเหตุแห่งบุญที่ทำให้เทพบุตรผู้นี้ได้รับทิพยสมบัติเช่นนี้ เทพบุตรได้กราบทูลเล่าถึงอดีตชาติของตนว่า ในชาติที่เป็นมนุษย์ ตนได้เกิดเป็น นายประตู (ทวารบาล) ผู้มีความซื่อสัตย์สุจริตและยึดมั่นในศีลธรรม โดยมีแนวทางปฏิบัติอันเป็นเหตุแห่งกุศล ดังนี้:

• การรักษาศีล: มีความสำรวมระวังในการกระทำและคำพูด ไม่เบียดเบียนผู้อื่น
• การต้อนรับสมณะ: มีจิตเลื่อมใสในการถวายทานแก่พระภิกษุผู้ประพฤติธรรม
• ความซื่อสัตย์ในหน้าที่: ปฏิบัติหน้าที่ของตนด้วยความเที่ยงตรง ไม่ฉ้อโกงหรือกดขี่ผู้ที่ผ่านไปมา
• การมีจิตอนุเคราะห์: รู้จักการแบ่งปันและให้ความช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก

เทพบุตรกล่าวเน้นย้ำว่า ผลแห่งกรรมดีที่ตนได้กระทำไว้เพียงเล็กน้อยในฐานะคนเฝ้าประตูนี้ เมื่อส่งผลจึงทำให้ได้รับทิพยสมบัติอันเป็นทิพย์ มีวิมานทองคำและบริวารที่น่ารื่นรมย์ การเสวยสุขในเทวโลกนี้เป็นผลมาจากการที่ตนได้สั่งสมบุญกุศลไว้ในพระพุทธศาสนา แม้จะเป็นเพียงชนชั้นผู้น้อยหรือมีหน้าที่การงานที่เรียบง่าย แต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสและตั้งมั่นในความดี ย่อมส่งผลให้เข้าถึงสุคติภูมิและได้รับความสุขอย่างประมาณมิได้

บทสรุปของเรื่องนี้ สอนให้เห็นว่าการทำความดีไม่ขึ้นอยู่กับฐานะทางสังคมหรือตำแหน่งหน้าที่ แต่ขึ้นอยู่กับ เจตนาและการกระทำ ของบุคคลนั้นๆ เป็นสำคัญ ความซื่อสัตย์และการทำทานตามกำลังศรัทธา สามารถสร้างผลบุญมหาศาลนำพาไปสู่การเกิดในภพภูมิที่ดีได้