มหารถวิมาน

มหารถวิมาน เป็นเรื่องราวที่แสดงถึงอานุภาพแห่งบุญกิริยาวัตถุ โดยพระมหาโมคคัลลานเถระได้สนทนากับ เทวบุตรชื่อว่าโคปาละ ผู้ครองวิมานอันโอฬาร ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ซึ่งอุบัติในรถทิพย์อันวิจิตรประดับด้วยรัตนะและเทียมด้วยม้าพันตัว พร้อมด้วยเหล่าเทพกัญญาแวดล้อมอย่างยิ่งใหญ่

เมื่อพระมหาเถระสอบถามถึงบุพกรรมที่ทำให้ได้รับวิบากสมบัติอันยิ่งใหญ่นี้ เทวบุตรได้เล่าถึงชาติก่อนว่า ตนเกิดเป็นพราหมณ์ชื่อโคปาละ ในกาลของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะ ได้เกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า ได้ถวายมหาทานอันประณีต ทั้งข้าว น้ำ จีวร และของเคี้ยวของบริโภคแด่พระพุทธองค์และพระสงฆ์สาวก ด้วยจิตที่บริสุทธิ์ไม่ข้องในสิ่งใด บุญกุศลนั้นจึงส่งผลให้มาเสวยทิพยสมบัติในเทวโลก

จากเรื่องราวในพระสูตรนี้ มีหลักธรรมและข้อปฏิบัติที่สำคัญสรุปได้ดังนี้:

• อานุภาพแห่งทาน: การถวายทานแด่พระสุปฏิปันโนและพระพุทธเจ้า มีผลานิสงส์มาก นำมาซึ่งความสุขและสมบัติอันไพบูลย์ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
• ความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย: จิตที่ผ่องใสและเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นทักขิไณยบุคคลอันยอดเยี่ยม ย่อมเป็นเหตุให้บังเกิดในสุคติภพ
• ผลแห่งบุญกุศล: ผู้ที่ปรารถนาอายุ วรรณะ สุขะ พละ และรูปอันประณีต พึงบำเพ็ญบุญด้วยการถวายทานแก่ผู้ทรงศีลและพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นเนื้อนาบุญอัน

ในตอนท้าย เมื่อพระมหาเถระแสดงธรรมจบลง เทวบุตรได้ตั้งอยู่ในโสดาปัตติผล และนำเรื่องราวดังกล่าวมากราบทูลพระศาสดา เพื่อเป็นธรรมเทศนาแก่พุทธบริษัทต่อไป