ทุติยอุปัสสยทายกวิมาน

ทุติยอุปัสสยทายกวิมาน (วิมานที่ ๖๙ แห่งขุททกนิกาย วิมานวัตถุ) กล่าวถึงเรื่องราวของเทพบุตรท่านหนึ่งที่เสวยทิพยสมบัติอย่างยิ่งใหญ่ มีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทิศ พระมหาโมคคัลลานเถระได้สอบถามถึงเหตุแห่งบุญกุศลที่ทำให้ท่านมาอุบัติในวิมานอันเป็นทิพย์นี้

เทพบุตรท่านนั้นได้กราบทูลเล่าถึงบุญกรรมในอดีตชาติว่า เมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์ ท่านเป็นคนเข็ญใจแต่มีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาอย่างยิ่ง ท่านได้มีโอกาสพบพระปัจเจกพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่กำลังเที่ยวบิณฑบาตอยู่ ด้วยความศรัทธาอย่างแรงกล้า ท่านจึงตัดสินใจสละสิ่งของที่มีค่าที่สุดที่ตนมีในขณะนั้นถวายแด่พระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยความเคารพ เพื่อเป็นการบูชาและสร้างบุญบารมี

ผลแห่งการถวายทานในครั้งนั้นด้วยจิตที่เลื่อมใสและน้อมถวายอย่างถูกต้อง ทำให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์แห่งการให้ทาน: การถวายทานแก่ผู้ทรงศีลบริสุทธิ์ ย่อมมีผลมากและนำความสุขมาให้ในโลกหน้า
• วิบากแห่งความศรัทธา: บุญกุศลที่ทำด้วยจิตบริสุทธิ์ส่งผลให้ได้เสวยทิพยสมบัติ มีรัศมีกายรุ่งเรือง และเพลิดเพลินในวิมานอันเป็นทิพย์
• คติธรรมเรื่องการให้: ผู้ที่รู้จักสละสิ่งของ แม้จะมีน้อย แต่หากให้ด้วยความศรัทธา ย่อมมีอานิสงส์มากกว่าผู้ที่ให้ของมากแต่ปราศจากความเลื่อมใส

บทสรุปของวิมานนี้แสดงให้เห็นว่า พระพุทธศาสนา ให้ความสำคัญกับ เจตนา และ ความเลื่อมใส ของผู้ให้เป็นสำคัญ โดยไม่จำกัดฐานะทางสังคม เพราะบุญกุศลที่เกิดจากการถวายทานแด่ท่านผู้บริสุทธิ์ ย่อมเป็นเสบียงอันประเสริฐที่นำพาชีวิตไปสู่สุคติโลกสวรรค์และมีความสุขในกาลนาน

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →