สุนิกขิตตวิมาน

สุนิกขิตตวิมาน (วิมานที่ตั้งไว้อย่างดี) ปรากฏในพระไตรปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ เป็นเรื่องราวของเทพบุตรตนหนึ่งที่พระมหาโมคคัลลานเถระได้มีโอกาสพบเห็นและสอบถามถึงผลบุญที่ทำให้เขาได้มาเสวยทิพยสมบัติในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ โดยมีรายละเอียดที่น่าสนใจดังนี้:

เมื่อพระมหาโมคคัลลานะได้ขึ้นไปยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ได้พบกับวิมานอันวิจิตรตระการตาและเทพบุตรผู้มีรัศมีกายสว่างไสว ท่านจึงได้สอบถามถึงสาเหตุแห่งการได้มาเกิดในวิมานที่งดงามนี้ เทพบุตรจึงได้กล่าวตอบด้วยความปีติว่า ในอดีตชาติขณะที่เขาเกิดเป็นมนุษย์ เขาเป็นผู้ที่มีใจศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้ทำบุญกับพระอริยบุคคลผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ

ผลบุญสำคัญที่เทพบุตรได้ทำในครั้งนั้นประกอบด้วย:

• การถวายทาน: ได้ตั้งใจถวายภัตตาหารอันประณีตด้วยมือของตนเองแก่พระภิกษุสงฆ์ด้วยจิตที่เลื่อมใส
• ความตั้งมั่นในศีล: เป็นผู้มีความสำรวมระวังในการกระทำและคำพูด รักษาศีลให้บริสุทธิ์อยู่เสมอ
• การมีจิตกุศล: เป็นผู้ที่ปรารถนาดีต่อผู้อื่น และมีความยินดีในการให้ทานโดยไม่หวังผลตอบแทนที่เกินงาม

ด้วยผลบุญที่ "ตั้งไว้ดีแล้ว" (สุนิกขิตตัง) คือการให้ทานที่ถูกเนื้อนาบุญและรักษาศีลอย่างเคร่งครัด ทำให้เมื่อสิ้นอายุขัยจากโลกมนุษย์ เขาจึงได้มาอุบัติในวิมานทองอันเป็นทิพย์ มีนางอัปสรแวดล้อม และเสวยทิพยสมบัติอันมีความสุขยิ่งกว่ามนุษย์หลายเท่า พระสูตรนี้จึงเป็นเครื่องเตือนใจให้พุทธศาสนิกชนเห็นถึงอานิสงส์ของการสั่งสมบุญกุศลในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ เพราะบุญที่ทำไว้ดีแล้วย่อมส่งผลให้ได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้าอย่างแน่นอน

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →