สุนิกขิตตวิมาน

สุนิกขิตตวิมาน เป็นพระสูตรจากขุททกนิกาย วิมานวัตถุ ที่แสดงถึงอานุภาพแห่งบุญกิริยาวัตถุอันเกิดจากการกระทำความดีเพียงเล็กน้อยด้วยจิตใจที่เลื่อมใสศรัทธา ซึ่งส่งผลให้ได้รับวิมานทิพย์และสมบัติอันโอฬารในเทวโลก

ใจความสำคัญของเรื่องเริ่มต้นเมื่อ พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้จาริกไปยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ และได้พบกับเทพบุตรองค์หนึ่งผู้ประทับอยู่ในวิมานแก้วมณีอันวิจิตรตระการตา สูงถึง 12 โยชน์ พรั่งพร้อมด้วยห้องหอ 700 ห้อง มีเครื่องปูลาดอันงดงาม มีทิพย์พิณบรรเลง และมีเทพนารีฟ้อนรำบำเรอ พระมหาโมคคัลลานะจึงได้สอบถามถึงสาเหตุที่ทำให้เทพบุตรองค์นี้มีวรรณะงดงาม มีอานุภาพรุ่งเรือง และมีรัศมีสว่างไสวไปทุกทิศ

เทพบุตรองค์นั้นจึงกล่าวตอบด้วยความปีติยินดีว่า ในอดีตกาลสมัยที่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะ เสด็จดับขันธปรินิพพาน มหาชนได้สร้างพระสถูปบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพากันนำดอกไม้ของหอมมาบูชาอยู่เป็นประจำ เมื่ออุบาสก (ซึ่งก็คือตัวเขาในอดีต) ได้เห็นดอกไม้ที่มีผู้นำมาวางไว้ไม่เรียบร้อยหรือถูกลมพัดกระจัดกระจาย จึงมีจิตศรัทธาได้ช่วยจัดแจงตกแต่งดอกไม้เหล่านั้นให้วางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยและสวยงาม พร้อมกับน้อมระลึกถึงพระคุณของพระศาสดาด้วยใจที่เลื่อมใสยิ่ง

ด้วยอานิสงส์แห่งบุญกุศลเพียงเล็กน้อยในการจัดระเบียบดอกไม้บูชาพระสถูปด้วยจิตที่เลื่อมใสนี้ เมื่อเขาเสียชีวิตลงจึงได้ไปบังเกิดในวิมานทองคำอันยิ่งใหญ่ ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์

คำสอนหลักและข้อคิดจากพระสูตร:

• ความตั้งใจในการทำความดี: แม้จะเป็นการกระทำเพียงเล็กน้อย เช่น การจัดดอกไม้บูชาพระเจดีย์ให้เรียบร้อย แต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาและระลึกถึงคุณของพระพุทธเจ้า ย่อมส่งผลบุญมหาศาล
• ผลของกรรมดี: บุญกุศลย่อมส่งผลให้ผู้ทำได้รับความสุข ความเจริญ มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และวิมานอันเป็นทิพย์ในสุคติภพอย่างแน่นอน