ปิฏฐธีตลิกเปตวัตถุ

ปิฏฐธีตลิกเปตวัตถุ เป็นพระสูตรในขุททกนิกาย พระไตรปิฎกฉบับ มมร ที่แสดงถึงหลักธรรมเกี่ยวกับการทำบุญอุทิศส่วนกุศลและการละفางความเศร้าโศก โดยมีเหตุการณ์เริ่มต้นจากธิดาของลูกสาวท่านอนาถปิณฑิกคฤหบดี เกิดความโศกเศร้าและร้องไห้อย่างหนักเพราะตุ๊กตาแป้งที่ตนรักแตกหัก ท่านอนาถปิณฑิกคฤหบดีจึงได้กราบทูลอาราธนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ๕๐๐ รูปมารับภัตตาหาร เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ตุ๊กตาแป้ง ซึ่งเป็นเหตุให้พระพุทธองค์ทรงแสดงพระธรรมเทศนา

ใจความสำคัญและคำสอนหลักจากพระสูตรนี้สรุปได้ดังนี้:

• การไม่ควรเศร้าโศก: การร้องไห้ ความเศร้าโศก หรือการรำพันถึงผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว ไม่เป็นประโยชน์อันใดและไม่ช่วยให้ผู้ตายฟื้นคืนหรือพ้นทุกข์ได้ เป็นเพียงการทำตนเองให้เดือดร้อนเท่านั้น
• การทำบุญอุทิศส่วนกุศล: บุคคลผู้ไม่ตระหนี่ควรทำทานโดยปรารภถึงบุรพเปตชน เทวดาผู้สิงอยู่ในเรือน หรือท้าวมหาราชทั้ง ๔ ทักษิณาทานที่ตั้งไว้ดีแล้วในพระสงฆ์ ย่อมสำเร็จประโยชน์และเกื้อกูลแก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วโดยฉับพลันตลอดกาลนาน
• อานิสงส์ของการให้ทาน: การอุทิศทานดังกล่าวทำให้ทายกผู้ให้ไม่ไร้ผล และยังเป็นเหตุให้มหาชนรวมถึงพระราชาและชาวเมืองเกิดศรัทธา เลื่อมใสในการบำเพ็ญมหาทานสืบต่อกันมา