ภุสเปตวัตถุ

ภุสเปตวัตถุ เป็นเรื่องราวที่แสดงถึงวิบากกรรมของครอบครัวพ่อค้าโกง ๔ คน ที่ต้องไปบังเกิดเป็นเปรตเสวยทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในดงไฟไหม้ เนื่องจากผลกรรมชั่วที่ได้กระทำไว้เมื่อครั้งเป็นมนุษย์ ซึ่งพระมหาโมคคัลลานเถระได้พบเห็นและไต่ถามถึงบุพกรรมของเปรตเหล่านั้น

• วิบากกรรมของเปรตทั้ง ๔ ตน:

• ๑. สามี (พ่อค้าโกง): มีอาชีพคดโกงด้วยการนำฟ่อนข้าวสาลีเคล้าดินแดงและปนแกลบขาย เมื่อตายไปจึงต้องใช้มือ กอบแกลบข้าวสาลีที่ไฟลุกโชนโปรยใส่ศีรษะตนเอง
• ๒. บุตรชาย: เนรคุณและโกรธเคืองบิดามารดา ใช้เชือกหนักตีศีรษะมารดา เมื่อตายไปจึงต้อง ใช้ค้อนเหล็กทุบศีรษะตนเอง จนได้รับทุกข์เวทนาอย่างมาก
• ๓. ลูกสะใภ้: ลักกินเนื้อที่เก็บไว้สำหรับส่วนรวม และกล่าวคำสบถสาบานด้วยมุสาวาท เมื่อตายไปจึงต้อง ใช้เล็บจิกหลังกินเนื้อและเลือดของตนเอง
• ๔. ภริยา (แม่เรือนใจแคบ): มีความตระหนี่ถี่เหนียว เมื่อยาจกมาขอทานสิ่งของที่มีอยู่ก็ปกปิดและโกหกด้วยมุสาวาท พร้อมกล่าวสบถไว้ ข้าวสาลีอันมีกลิ่นหอมจึงกลายสภาพเป็นคูถ เมื่อตายไปจึงต้อง กินและดื่มมูตรคูถอันมีกลิ่นเหม็นและมีหนอน

คำสอนและคติธรรมจากพระสูตรนี้: แสดงให้เห็นถึงกฎแห่งกรรมที่เที่ยงแท้ "กรรมทั้งหลายไม่ไร้ผล และกรรมนั้นย่อมไม่สาบสูญ" การทำบาปอกุศล เช่น การคดโกง การประทุษร้ายต่อผู้มีพระคุณ การลักขโมย และการพูดเท็จ (มุสาวาท) ย่อมส่งผลให้ได้รับความทุกข์ทรมานอย่างสาสมในอบายภูมิ ผู้มีปัญญาจึงควรเว้นจากความชั่วและประพฤติแต่กรรมที่ดีงาม