มหาโมคคัลลานเถราปทาน

มหาโมคคัลลานเถราปทาน เป็นการพรรณนาถึงประวัติในอดีตชาติและเส้นทางสู่การบรรลุธรรมของ พระมหาโมคคัลลานเถระ อัครสาวกเบื้องซ้ายผู้เป็นเลิศด้านมีฤทธิ์ โดยท่านได้ย้อนอดีตไปในสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า อนมทัสสี ในกาลนั้นท่านเกิดเป็น พญานาคราช นามว่า วรุณะ ผู้มีฤทธิ์จำแลงกายได้ ท่านได้ถวายการต้อนรับและถวายมหาทานแด่พระพุทธเจ้าพร้อมด้วยพระสงฆ์สาวก ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง พระพุทธเจ้าจึงทรงพยากรณ์ว่าในอนาคตท่านจะได้บรรลุเป็นพระสาวกเบื้องซ้ายของพระโคตมพุทธเจ้า

อย่างไรก็ตาม ในช่วงระหว่างกาลนั้น ท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตชาติที่ท่านทำบาปหนักจากการถูกมิตรชั่วชักจูง ทำให้ท่านมีจิตใจโหดเหี้ยมถึงขั้น ทำปิตุฆาตและมาตุฆาต ส่งผลให้ท่านต้องเวียนว่ายตายเกิดในนรกและได้รับทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในทุกภพชาติที่ไปเกิด เช่น การถูกทุบศีรษะจนตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งมาถึงภพชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุ พระอรหันต์ สิ้นอาสวะกิเลสทั้งปวง

บทสรุปและหลักธรรมสำคัญ:

• อำนาจแห่งกรรม: การทำบุญกับพระพุทธเจ้าและพระสงฆ์เป็นมหากุศลที่ส่งผลให้บรรลุถึงความเป็นเลิศทางธรรม แต่กรรมชั่วจากการฆ่าบิดามารดาก็ส่งผลให้ได้รับทุกขเวทนาอย่างหนักยาวนานเช่นกัน
• ความเพียรและการฝึกตน: ท่านย้ำถึงความเพียรในการบำเพ็ญสมณธรรม การฝึกสมาธิภาวนา และการเป็นผู้มีความอ่อนน้อมถ่อมตนต่อเหล่าสามเณรและพระสงฆ์
• ความสำเร็จในการปฏิบัติ: ท่านบรรลุปฏิสัมภิทา 4 วิโมกข์ 8 และอภิญญา 6 โดยระบุว่านี่คือชาติสุดท้ายที่ท่านได้รับผลจากกรรมชั่วในอดีต ก่อนจะเข้าสู่ความหลุดพ้นอย่างสมบูรณ์

เรื่องราวของพระมหาโมคคัลลานเถระจึงเป็นบทเรียนที่สำคัญเกี่ยวกับ กฎแห่งกรรม ที่แม้ผู้ที่เป็นเลิศในด้านฤทธิ์หรือพระอริยบุคคลระดับอัครสาวก ก็ยังต้องเผชิญกับวิบากกรรมที่เคยทำไว้จนกว่าจะถึงการปรินิพพาน