มหากัสสปเถราปทาน

มหากัสสปเถราปทาน เป็นการพรรณนาถึงประวัติและผลแห่งบุญบารมีของพระมหากัสสปเถระ ในอดีตชาติสมัยพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ท่านได้เห็นมหาชนพากันถวายบูชาพระพุทธเจ้าด้วยความเลื่อมใส จึงเกิดศรัทธาแรงกล้าได้ชักชวนญาติมิตรสร้างเจดีย์ทองคำอันวิจิตรบรรจงเพื่อบูชาพระบรมศาสดา ผลแห่งมหากุศลนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลทั้งในภพภูมิของเทวดาและมนุษย์

ผลบุญที่ท่านได้รับจากการบูชาด้วยความเลื่อมใสในครั้งนั้น มีความสำคัญดังนี้:

• สมบัติในสวรรค์: ได้เสวยทิพยสมบัติในวิมานอันรุ่งเรืองด้วยรัตนะ 7 ประการ มีปราสาททองคำสว่างไสวไปทั่วทิศ และมีรัศมีเหนือกว่าเทวดาทั้งหลาย
• สมบัติในโลกมนุษย์: ได้เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ถึง 30 ครั้งในภัทรกัปเดียวกัน ปกครองแผ่นดินอันมั่งคั่งและสมบูรณ์ด้วยผู้คนและพาหนะ

ในชาติสุดท้าย ท่านได้เกิดในตระกูลพราหมณ์ผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์สมบัติมากมายถึง 80 โกฏิ แต่ด้วยความเบื่อหน่ายในทางโลกและเห็นแจ้งในสัจธรรม ท่านจึงสละทรัพย์สินทั้งหมดออกผนวชในพระพุทธศาสนา จนบรรลุคุณวิเศษสูงสุด คือ ปฏิสัมภิทา 4, วิโมกข์ 8 และอภิญญา 6 ถือเป็นการปฏิบัติหน้าที่ตามคำสอนของพระพุทธองค์จนสำเร็จมรรคผลเป็นพระอรหันต์ผู้เลิศทางธุดงคคุณ

เนื้อหาในพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานิสงส์ของการบูชาด้วยใจที่บริสุทธิ์ และความสำคัญของการสั่งสมบุญบารมีที่ส่งผลต่อเนื่องยาวนาน จนกระทั่งถึงจุดหมายสูงสุดคือการหลุดพ้นจากวัฏสงสารด้วยการสละทางโลกเข้าสู่ทางธรรมอย่างแท้จริง