สีหาสนทายกเถราปทาน

สีหาสนทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการจากการถวายอาสนะ (ที่นั่ง) แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นในสมัยที่พระสิทธัตถพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานแล้ว เมื่อศาสนาของพระองค์กำลังรุ่งเรืองและแพร่หลายไปในหมู่มหาชน พระเถระในขณะที่ยังเป็นกุลบุตรผู้มีจิตเลื่อมใส ได้จัดทำ สีหาสนะ (ที่นั่งอันประเสริฐ) พร้อมด้วย ปาทะปีฐะ (ตั่งรองเท้า) และสร้างเรือนถวายไว้ ณ ที่นั้นด้วยจิตที่เบิกบาน ผลบุญจากการถวายที่นั่งอันประณีตนี้ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลในสังสารวัฏ

ภายหลังจากการตายในชาตินั้น ท่านได้ไปอุบัติในสวรรค์ชั้น ดุสิต โดยมีวิมานที่วิจิตรบรรจงและกว้างขวางเพียบพร้อมด้วยทิพยสมบัติมากมาย โดยผลบุญจากการถวายสีหาสนะและปาทะปีฐะที่ท่านได้กระทำไว้ในอดีตส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์ที่โดดเด่น ดังนี้:

• ผลบุญด้านที่อยู่อาศัยและพาหนะ: มีวิมานที่สวยงาม มีนางอัปสรแสนนางเป็นบริวาร มีอาสนะที่ทำด้วยทองคำ และพาหนะทิพย์ต่างๆ เช่น ช้าง ม้า และรถที่เกิดขึ้นตามความปรารถนา
• ผลบุญด้านเครื่องประดับและที่รองรับ: มีที่นั่งที่ทำด้วยแก้วมณีและไม้เนื้อดีมากมาย รวมถึงรองเท้าที่ทำด้วยทอง เงิน แก้วผลึก และแก้วไพฑูรย์ อันเป็นผลโดยตรงจากการถวายปาทะปีฐะ
• ผลบุญด้านการเกิดในภพภูมิ: ตลอด 94 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลก ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ครองสมบัติมหาศาลถึงหลายครั้งหลายครา

ในชาติสุดท้ายนี้ พระเถระได้บรรลุธรรมอันเป็นที่สุดแห่งพุทธศาสนา ท่านได้กล่าวสรุปถึงความสำเร็จของตนว่าได้รับ ปฏิสัมภิทา 4, วิโมกข์ 8 และ อภิญญา 6 ซึ่งเป็นการยืนยันว่าการสร้างมหากุศลด้วยความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเป็นฐานสำคัญที่นำพาชีวิตไปสู่ความพ้นทุกข์และการบรรลุอรหันตผลในที่สุด