เอกถัมภิกเถราปทาน

พระสูตรนี้กล่าวถึง เอกถัมภิกเถราปทาน ซึ่งเป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้ได้รับอานิสงส์จากการถวาย เสาต้นเดียว (เอกถัมภ์) เพื่อสร้างมณฑปแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ อุบาสกกลุ่มหนึ่งมีความตั้งใจจะสร้างมณฑปถวายพระพุทธองค์ แต่ยังขาดเสาหลักสำคัญที่จะใช้สร้างอาคารดังกล่าว

เมื่อพระเถระในชาติที่เป็นชายหนุ่มผู้เลื่อมใสได้พบกลุ่มอุบาสกเหล่านั้น จึงสอบถามถึงความต้องการและอาสาที่จะไปนำเสามาให้ด้วยความเต็มใจ เมื่อกลุ่มอุบาสกมอบหมายให้ ท่านจึงนำเสาที่มีความงดงามมามอบให้ด้วยจิตใจที่เปี่ยมด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง การกระทำอันบริสุทธิ์นี้ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์มหาศาลตลอดระยะเวลาที่เวียนว่ายอยู่ในวัฏสงสาร ดังนี้

• ผลบุญในทางสุคติ: ไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอด 94 กัปที่ผ่านมา
• สมบัติในสวรรค์และมนุษย์: ได้เสวยทิพยสมบัติในวิมาน 7 ชั้นที่งดงาม และเมื่อมาเกิดเป็นมนุษย์ก็ได้เป็นพระราชาผู้ทรงยศ มีปราสาทเรือนยอด 7 ชั้นที่สร้างขึ้นด้วยเสาต้นเดียวอันวิจิตร
• ผลสัมฤทธิ์ในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 มีวิโมกข์ 8 และอภิญญา 6 อย่างครบถ้วน

บทสรุปของพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานิสงส์แห่งการให้ทานด้วยจิตที่เลื่อมใส แม้จะเป็นเพียงการถวายเสาต้นเดียวเพื่อสร้างถาวรวัตถุในพระพุทธศาสนา แต่หากกระทำด้วยความศรัทธาอันแรงกล้า ย่อมส่งผลให้ผู้นั้นได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นปัจจัยสำคัญที่เกื้อหนุนให้เข้าถึง มรรคผลนิพพาน ในที่สุดตามคำสอนของพระพุทธองค์