จูฬปันถกเถราปทาน

จูฬปันถกเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบารมีและเส้นทางการบรรลุธรรมของ พระจูฬปันถกเถระ ผู้เป็นเลิศทางด้านการเนรมิตกาย ในอดีตชาติท่านเป็นดาบสผู้บำเพ็ญเพียรอยู่ในป่าหิมพานต์ วันหนึ่งได้พบกับ พระปทุมุตตรสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงได้น้อมถวาย ฉัตรดอกบัว แด่พระพุทธองค์ด้วยความเลื่อมใส พระพุทธเจ้าทรงพยากรณ์ว่าด้วยผลบุญนี้ ท่านจะได้เสวยทิพยสมบัติเป็นเทวราชและจักรพรรดิราชหลายวาระ และในอนาคตกาลเมื่อถึงพุทธกาลของ พระโคตมสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านจะได้ออกบวชและบรรลุธรรมอันสูงสุด พร้อมทั้งมีความสามารถพิเศษในการเนรมิตกายสำเร็จเป็นมโนมยิทธิ

เมื่อถึงชาตินี้ ท่านได้ออกบวชในพระพุทธศาสนาแต่ประสบอุปสรรคคือเป็นผู้ มีสติปัญญาช้า จนถูกพี่ชายไล่ให้กลับไปอยู่บ้านเพราะเห็นว่าไม่สามารถจดจำคำสอนได้ ท่านรู้สึกเสียใจและท้อแท้ใจอย่างยิ่ง แต่ด้วยความเลื่อมใสในพระศาสนาจึงยังคงเฝ้ารออยู่หน้าประตูวัด พระพุทธเจ้าทรงมี พระมหากรุณาธิคุณ เสด็จมาปลอบโยนและประทาน ผ้าเช็ดเท้า ให้ท่านถือไว้เพื่อทำกรรมฐาน จนกระทั่งท่านเกิดความเข้าใจในความไม่เที่ยงของสังขาร จิตจึงหลุดพ้นจากอาสวกิเลสบรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้ทรงอภิญญา

• การทำบุญในอดีต: การถวายฉัตรดอกบัวแด่พระพุทธเจ้าเป็นเหตุให้ได้รับคำพยากรณ์และบรรลุธรรมในชาติสุดท้าย
• ความเพียรในปัจจุบัน: แม้จะมีสติปัญญาช้า แต่ด้วยความศรัทธาและความเมตตาจากพระพุทธองค์ ทำให้ท่านไม่ละทิ้งความพยายาม
• หัวใจสำคัญของการบรรลุธรรม: การเจริญสมาธิภาวนาด้วยการกำหนดจิตให้บริสุทธิ์จนเกิดปัญญาเห็นแจ้ง
• ผลสัมฤทธิ์แห่งการปฏิบัติ: ท่านได้บรรลุ ปฏิสัมภิทา 4, วิโมกข์ 8 และ อภิญญา 6 ตามคำสอนของพระศาสดา