ปิลินทวัจฉเถราปทาน

ปิลินทวัจฉเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญบารมีของพระปิลินทวัจฉเถระ ผู้ซึ่งบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ขีณาสพ โดยท่านได้กล่าวถึงอดีตชาติของท่านที่สั่งสมบุญมาอย่างยาวนานและส่งผลให้ได้รับความสุขทั้งในภพภูมิของมนุษย์และเทวดา

ใจความสำคัญและเหตุการณ์สำคัญในอดีตชาติมีดังนี้:

• การบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า: ในสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ ท่านได้ถวายการบูชาด้วยการสร้างสถูปและถวายภัตตาหารแด่พระสงฆ์สาวกผู้ทรงอภิญญา ทำให้ท่านไปเกิดในสวรรค์และได้รับทิพยสมบัติอันยิ่งใหญ่
• การเสวยสมบัติในฐานะพระเจ้าจักรพรรดิ: ในกัปที่ 25 ท่านได้เกิดเป็นกษัตริย์พระนามว่าวรุณะ ผู้ทรงเป็นพระเจ้าจักรพรรดิที่มีบุญญาธิการมาก มนุษย์ในยุคนั้นมีความเป็นอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ ไม่ต้องทำกสิกรรมแต่มีข้าวสาลีที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติให้บริโภค
• การสร้างมหากุศลและผลของกรรม: ท่านกล่าวถึงการทำทานในอดีตเมื่อ 30,000 กัปก่อน ซึ่งทำให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย รวมถึงการเป็นพระเจ้าจักรพรรดิที่ทรงชักชวนมหาชนให้ตั้งอยู่ในศีล 5 ทำให้ประชาชนต่างมีความสุขและเป็นที่รักของเหล่าทวยเทพ

สรุปผลแห่งการปฏิบัติธรรมในปัจจุบันชาติ พระปิลินทวัจฉเถระ ได้ประกาศว่าท่านได้บรรลุธรรมอันสูงสุด ได้แก่ ปฏิสัมภิทา 4, วิโมกข์ 8 และ อภิญญา 6 ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าท่านได้ทำตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจนสำเร็จกิจในพระพุทธศาสนาอย่างสมบูรณ์แล้ว การบำเพ็ญบุญบารมีอย่างต่อเนื่องตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันคือรากฐานสำคัญที่ส่งผลให้ท่านได้รับความสุขและความเจริญในทุกภพชาติที่เวียนว่ายตายเกิดจนถึงที่สุดแห่งทุกข์