ราหุลเถราปทาน

เนื้อหาในราหุลเถราปทานเป็นการเล่าถึงประวัติในอดีตชาติของพระราหุลเถระ ก่อนที่จะมาบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในสมัยพุทธกาล โดยเริ่มจากการที่ท่านได้ทำบุญกับพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ด้วยการปูลาดอาสนะที่สวยงามประดุจกระจกเงาภายในปราสาท ๗ ชั้น เพื่อถวายแด่พระพุทธองค์และพระสาวก พระพุทธเจ้าจึงได้พยากรณ์ถึงผลแห่งกรรมดีในครั้งนั้นว่า ท่านจะได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล ทั้งในฐานะจอมเทพและพระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่

ผลบุญจากการถวายอาสนะในอดีตชาติ ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์สำคัญดังนี้:

• อานิสงส์ทางโลก: ได้เสวยสุขเป็นท้าวสักกะเทวราช ๖๔ ครั้ง และได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิอีกนับพันครั้ง รวมถึงได้ครองเมืองเรณวดีที่มีปราสาทอันงดงามวิจิตรด้วยรัตนะ ๗ ประการ
• อานิสงส์ทางธรรม: ในกัปที่แสนแต่ปัจจุบัน ท่านจะได้เกิดในตระกูลโอกกากราช และได้เป็นพระราชโอรสของพระพุทธเจ้าพระนามว่า พระโคดม โดยจะละทิ้งทางโลกเพื่อออกบวชและบรรลุเป็นพระอรหันต์นามว่า พระราหุล

พระราหุลได้เปรียบเปรยการรักษาศีลและข้อวัตรปฏิบัติของท่านว่าเปรียบเสมือนนกทาสีรักษาไข่ หรือจามรีรักษาขนหางด้วยความหวงแหนและระมัดระวังเป็นอย่างดี ทำให้ท่านเป็นผู้มีศีลสมบูรณ์และมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด เมื่อได้ฟังธรรมจากพระบรมศาสดาแล้ว ท่านได้ปฏิบัติจนสามารถกำจัดอาสวะกิเลสทั้งปวงให้หมดสิ้นไป บรรลุถึงปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ซึ่งถือเป็นการทำกิจในพระพุทธศาสนาจนสำเร็จบริบูรณ์ตามที่พระพุทธองค์ทรงพยากรณ์ไว้ทุกประการ