โสปากเถราปทาน

โสปากเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระโสปากเถระ ผู้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ตั้งแต่วัยเยาว์ เนื้อหาในพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงพลังแห่งบุญกุศลที่สั่งสมมาแต่ปางก่อนและการน้อมนำคำสอนของพระพุทธเจ้ามาปฏิบัติจนเกิดผลสำเร็จสูงสุดในชีวิต

ในอดีตกาล เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ เสด็จมายังป่าเขาที่พระเถระกำลังทำความสะอาดอยู่ ท่านได้มีโอกาสพบเห็นพระพุทธองค์จึงเกิดความเลื่อมใส ได้จัดเตรียมอาสนะที่ปูด้วยดอกไม้ถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อพระพุทธองค์ประทับนั่งได้ทรงแสดงธรรมเรื่อง อนิจจตา (ความไม่เที่ยงแห่งสังขาร) ว่า "สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง มีความเกิดขึ้นและดับไปเป็นธรรมดา การเข้าไปสงบสังขารเหล่านั้นเสียได้เป็นความสุข" เมื่อทรงแสดงธรรมจบ พระพุทธองค์ก็เสด็จกลับสู่ท้องฟ้าดุจพญาหงส์ พระโสปากะในชาติกาลนั้นได้น้อมนำพระธรรมมาพิจารณาและเจริญอนิจจสัญญาจนตลอดชีวิต

ด้วยอานิสงส์จากการถวายดอกไม้และการเจริญวิปัสสนากรรมฐานในชาติก่อน ส่งผลให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย จนมาถึงชาติสุดท้ายในสมัยพุทธกาล ท่านได้ออกบวชตั้งแต่อายุเพียง 7 ขวบ และบรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้ทรงคุณวิเศษ ดังนี้:

• ปฏิสัมภิทา 4: ความแตกฉานในธรรม อรรถ นิรุตติ และปฏิภาณ
• วิโมกข์ 8: ความหลุดพ้นจากกิเลส 8 ประการ
• ฉฬภิญญา 6: ความรู้ยิ่ง 6 ประการ

พระโสปากเถระสรุปว่า การที่ท่านได้รับผลอันเป็นเลิศเช่นนี้ ล้วนเกิดจาก บุญกุศล ที่ได้กระทำไว้เมื่อ 94 กัปก่อน ทั้งการถวายดอกไม้และการหมั่นเจริญอนิจจสัญญาอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ท่านสิ้นอาสวะกิเลสและได้ปฏิบัติหน้าที่ตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนครบถ้วนสมบูรณ์