ปทุมฉทนิยเถราปทาน

ปทุมฉทนิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ซึ่งได้กล่าวถึงผลบุญอันยิ่งใหญ่จากการบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ โดยท่านได้เล่าถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า วิปัสสี ได้เสด็จดับขันธปรินิพพาน ท่านได้ถือดอกบัวที่บานสะพรั่งนำไปวางไว้บนเชิงตะกอนของพระพุทธองค์ เมื่อดอกบัวนั้นถูกวางลงบนเชิงตะกอน ได้เกิดอัศจรรย์ดอกบัวนั้นลอยขึ้นไปบนอากาศและแผ่กางออกเป็นเสมือนฉัตรปกคลุมอยู่เบื้องบนเชิงตะกอนนั้นตลอดเวลา เพื่อเป็นเครื่องบูชาแด่พระพุทธสรีระ

ด้วยผลบุญจากการถวายการบูชาด้วยดอกบัวในครั้งนั้น ท่านได้กล่าวถึงอานิสงส์ที่ได้รับในวัฏสงสาร ดังนี้

• ความไม่ไปสู่ทุคติ: ตลอดระยะเวลา 91 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลบุญนี้ส่งผลให้ท่านได้รับแต่ความสุขในสุคติภูมิเท่านั้น
• ความเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ: ในช่วง 47 กัปที่ผ่านมา ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า ปทุมิสสะ ผู้ทรงความสามารถ ครอบครองอาณาจักรที่กว้างไกลและมีพละกำลังมาก
• บรรลุธรรมชั้นสูง: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 และวิชชาต่างๆ ถือเป็นการทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนสำเร็จกิจแห่งพรหมจรรย์

เนื้อหาในปทานสูตรนี้เป็นเครื่องยืนยันถึง อานิสงส์แห่งการบูชาพระรัตนตรัย แม้เพียงการกระทำเล็กน้อยด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธา ย่อมส่งผลให้เป็นผู้มีโชคดีในสังสารวัฏ ไม่ตกต่ำ และเป็นปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่การบรรลุธรรมในที่สุด