คตสัญญกเถราปทาน

คตสัญญกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีนามว่า พระคตสัญญกเถระ ซึ่งได้กล่าวถึงผลบุญที่ท่านได้สั่งสมไว้ในกาลของพระพุทธเจ้าพระนามว่า พระติสสะพุทธเจ้า โดยใจความสำคัญมีดังนี้

เมื่อครั้งที่พระเถระยังเป็นกุมารมีอายุได้ 7 ปี ท่านได้ตัดสินใจออกบรรพชาเป็นบรรพชิตด้วยจิตที่เลื่อมใสยิ่ง ในเวลานั้นท่านได้พบพระติสสะพุทธเจ้า ผู้เปรียบเสมือนมหาสมุทรแห่งพระคุณอันหาที่สุดมิได้ ท่านจึงแสดงความเคารพด้วยการกราบแทบพระบาทด้วยจิตที่ผ่องใส จากนั้นท่านได้นำ ดอกคตสัญญกะ (ดอกไม้ป่าชนิดหนึ่ง) จำนวน 7 ดอก โปรยขึ้นไปบนอากาศเพื่อเป็นพุทธบูชา พร้อมกับประนมมือไหว้ด้วยความปีติยินดีอย่างยิ่ง

ด้วยอานิสงส์แห่งการกระทำดังกล่าวในอดีตชาติ ส่งผลให้พระเถระไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 92 กัป และในกัปที่ 8 นับจากกัปนี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ มีพระราชอำนาจและพลานุภาพมาก จนกระทั่งในชาตินี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ เป็นผู้ทำกิจในพระศาสนาของพระพุทธเจ้าจนสำเร็จบริบูรณ์

บทสรุปแห่งผลบุญที่ปรากฏในพระสูตรนี้เน้นย้ำถึง:

• ความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย: จิตที่บริสุทธิ์และศรัทธาตั้งมั่นในการถวายทานเพียงเล็กน้อยก็สามารถส่งผลยิ่งใหญ่ได้
• ผลของกรรมดี: การทำบุญกับพระพุทธเจ้าเป็นเหตุให้ปิดหนทางไปสู่ทุคติภูมิ และนำพาไปสู่ความสุขสมบูรณ์ทั้งในโลกมนุษย์และสวรรค์
• เป้าหมายสูงสุด: การสะสมบุญบารมีในฐานะบรรพชิตนำไปสู่การบรรลุมรรคผลนิพพานและการสิ้นสุดแห่งความทุกข์ทั้งปวง