รังสิสัญญกเถราปทาน

รังสิสัญญกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการ ได้รับการยกย่องจากการที่ท่านได้ทำความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าด้วยการ "กำหนดหมายในพระรัศมี" (รังสิสัญญา) ซึ่งเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นในสมัยของพระวิปัสสีพุทธเจ้า โดยพระเถระในอดีตชาติได้บำเพ็ญเพียรและพำนักอยู่ในป่าหิมพานต์ นุ่งห่มหนังเสือเป็นเครื่องนุ่งห่ม

เมื่อท่านได้พบเห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มีพระวรกายดุจทองคำ มีพระรัศมีสว่างไสวดุจดวงอาทิตย์ที่กำลังรุ่งโรจน์ เสด็จดำเนินอยู่กลางป่า เปรียบเสมือนต้นสาละที่กำลังผลิดอกบานสะพรั่ง ด้วยความเลื่อมใสในพระรัศมีนั้น ท่านจึงได้ประนมมือไหว้ด้วยความเคารพสูงสุดน้อมถวายความศรัทธาด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธคุณอย่างยิ่งยวด

• ผลแห่งบุญ: แม้เวลาจะล่วงเลยผ่านมาถึง 91 กัป แต่ด้วยอานิสงส์แห่งการทำจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมีของพระพุทธเจ้า ทำให้ท่านไม่เคยไปสู่ทุคติภูมิเลย เสวยสุขในสุคติภพมาโดยตลอด
• คุณวิเศษ: ท่านได้รับผลแห่งการกระทำนั้นจนบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 และได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนสำเร็จกิจในพระศาสนาอย่างสมบูรณ์

บทสรุปแห่งเถราปทานนี้แสดงให้เห็นถึงอานุภาพของการมีจิตเลื่อมใสในพระรัศมีของพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงการกระทำในระยะเวลาสั้นๆ แต่หากจิตประกอบด้วยความศรัทธาที่บริสุทธิ์ ย่อมเป็นปัจจัยสำคัญที่นำพาให้ผู้ปฏิบัติได้รับความสุขในภพภูมิที่ดียิ่ง และเป็นหนทางไปสู่การบรรลุพระนิพพานในที่สุด ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าการตั้งจิตน้อมระลึกถึงพระพุทธคุณอย่างจริงใจนั้นย่อมส่งผลเป็นอจินไตยและเป็นบารมีติดตัวไปทุกชาติ