สูจิทายกเถราปทาน

สุจิทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้มีบุญญาธิการจากการถวายเข็มแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในอดีตชาติท่านได้เกิดเป็นช่างทองอยู่ในกรุงพันธุมดี เมื่อพระวิปัสสีพุทธเจ้าเสด็จมาโปรดสัตว์ ท่านได้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสจึงได้ถวายเข็มแด่พระองค์ด้วยความเคารพ ผลบุญจากการถวายเข็มที่เปรียบเสมือนของมีค่าและแหลมคมนี้เอง ได้ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ในวัฏสงสารและในชาตินี้

ผลานิสงส์ที่พระเถระได้รับจากการบำเพ็ญกุศลในครั้งนั้น มีดังนี้:

• ด้านสติปัญญา: ท่านได้รับผลบุญให้มีปัญญาเฉียบแหลมเปรียบเสมือนวัชระ (สายฟ้าหรือเพชร) ที่สามารถตัดกิเลสและทำลายความมืดมนในใจได้อย่างเด็ดขาด
• ด้านการบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส มีความหลุดพ้นจากวัฏสงสารอย่างสิ้นเชิง
• ด้านอำนาจและสมบัติ: ในอดีตชาติที่ผ่านมา เมื่อครั้งเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงมั่งคั่งด้วยรัตนะทั้ง 7 ประการ ท่านได้เสวยสุขในทิพยสมบัติและมนุษย์สมบัติอย่างยิ่งใหญ่ถึง 91 กัป

บทสรุปคำสอนสำคัญจากพระสูตรนี้คือ อานิสงส์ของการถวายทานแม้จะเป็นเพียงวัตถุขนาดเล็กแต่หากถวายด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาในเขตบุญอันบริสุทธิ์ ย่อมนำมาซึ่งผลที่มหาศาลเกินคาดคิด การถวายเข็มเปรียบได้กับการเพิ่มพูนปัญญาบารมี ทำให้พระเถระได้รับความสำเร็จทั้งในทางโลกคือความเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ และทางธรรมคือการบรรลุปฏิสัมภิทา 4 และสำเร็จกิจแห่งพระพุทธศาสนาอย่างสมบูรณ์ เป็นแบบอย่างให้พุทธศาสนิกชนเห็นถึงความสำคัญของการทำบุญด้วยเจตนาที่บริสุทธิ์และการหมั่นสะสมบุญบารมีเพื่อความหลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวง