คันธมาลิยเถราปทาน

คันธมาลิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ซึ่งได้บำเพ็ญกุศลกรรมอันยิ่งใหญ่ไว้ในสมัยของพระสิทธัตถพุทธเจ้า โดยท่านได้กระทำสักการบูชาด้วยการถวายมณฑปดอกไม้หอม (คันธธูป) อันวิจิตรบรรจงและเหมาะสมแก่พระพุทธองค์ ผู้ทรงเป็นผู้นำสูงสุดของโลก ผู้เปรียบเสมือนดอกอุบลที่กำลังบานและเปล่งรัศมีดุจกองเพลิงที่รุ่งโรจน์ ท่ามกลางหมู่พระสาวกที่ห้อมล้อมอยู่

หลังจากที่ท่านได้กราบแทบพระบาทของพระศาสดาแล้ว ท่านได้เดินทางต่อไปด้วยความปีติยินดีในกุศลเจตนา ครั้งนั้นพระเถระได้กล่าวถึงผลบุญที่ท่านได้รับจากการบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้หอม ซึ่งส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดกาลยาวนานดังนี้:

• ความไม่ตกต่ำ: ตลอดระยะเวลา 94 กัปที่เวียนว่ายตายเกิด ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย
• สมบัติในภพภูมิ: ในช่วงกัปที่ 39 ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า เทวคันธะ ถึง 16 พระองค์
• วิมุตติธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุปฏิสัมภิทา 4 และวิชชา 3 เป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลสแล้ว

บทสรุปแห่งเถราปทานนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพของการบูชาพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้หอมด้วยจิตที่เลื่อมใส แต่หากทำด้วยความเคารพอย่างสูงสุดต่อบุคคลที่ควรบูชา ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้ผู้นั้นประสบแต่ความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นพลวปัจจัยเกื้อหนุนให้บรรลุถึงความเป็นผู้หมดจดจากกิเลสและถึงซึ่งพระนิพพานในที่สุดตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า