เสนาสนทายกเถราปทาน

เสนาสนทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการถวาย "เสนาสนะ" (ที่นั่งที่นอน) แด่พระพุทธเจ้า โดยพระเถระได้ย้อนรำลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตสมัยของ พระสิทธัตถพุทธเจ้า ซึ่งท่านได้มีโอกาสถวายที่นอนที่ทำจากใบไม้แก่พระองค์ พร้อมทั้งโปรยปรายดอกไม้นานาพันธุ์เพื่อเป็นพุทธบูชาด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง

ด้วยผลบุญจากการถวายเสนาสนะในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันเป็นทิพย์ในภพชาติต่อมา ดังนี้:

• ความสุขในภพภูมิ: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลาอันยาวนานถึง 94 กัป
• ทิพยสมบัติ: ท่านได้เสวยสุขในปราสาทที่สวยงามและวิจิตรตระการตา มีดอกไม้ที่มีค่ามากมายปรากฏขึ้นรอบที่นอนของท่านประหนึ่งฝนดอกไม้ที่โปรยปรายลงมาต้อนรับ
• ความเป็นผู้มีบุญญาธิการ: ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ถึง 7 ครั้ง และมีความเจริญรุ่งเรืองในฐานะผู้ปกครองดินแดนในช่วงกัปที่ 5 ที่ผ่านมา

ในท้ายที่สุด พระเถระได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้เปี่ยมด้วย ปฏิสัมภิทา 4 ท่านได้กล่าวสรุปถึงความสำเร็จในชีวิตสมณะว่าตนได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนถึงที่สุดแล้ว เนื้อหาของพระสูตรนี้จึงเป็นเครื่องยืนยันถึง อานิสงส์ของการถวายที่อยู่อาศัยและเครื่องใช้ไม้สอย แก่เนื้อนาบุญว่าส่งผลให้ผู้ทำมีความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้เข้าถึงมรรคผลนิพพานในที่สุด