นฬมาลิยเถราปทาน

นฬมาลิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงบุพกรรมของพระนฬมาลิยเถระ ผู้ซึ่งได้รับผลบุญจากการถวายพัดใบไม้แด่พระปทุมุตตรพุทธเจ้า โดยในอดีตชาติขณะที่พระองค์ประทับอยู่บนกองหญ้า พระเถระได้ถือเอาพวงไม้ (นฬมาลา) มาถักสานเป็นพัด (วีชนี) แล้วน้อมถวายแด่พระพุทธองค์ด้วยจิตที่เลื่อมใส เมื่อพระพุทธเจ้าทรงรับพัดนั้นแล้ว ทรงทราบถึงความปรารถนาในใจของเขา จึงตรัสพยากรณ์ถึงอานิสงส์แห่งการถวายพัดนั้นว่า จะทำให้ใจของเขาพ้นจากความร้อนรนดุจเดียวกับกายที่ได้รับความเย็นจากพัดนั้น

หลังจากนั้น เหล่าเทวดาที่สถิตอยู่ในป่าต่างพากันมาประชุมเพื่อสดับฟังพระธรรมเทศนา พระพุทธองค์ได้ทรงแสดงธรรมและพยากรณ์ถึงผลบุญที่เขาจะได้รับในอนาคตกาล ดังนี้:

• อานิสงส์แห่งการถวายพัด: ด้วยผลแห่งการถวายพัดและการตั้งจิตปรารถนา ทำให้เขาจะไม่ไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดหนึ่งแสนกัป
• การเสวยสุขในกามภพ: เขาจะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงธรรมนามว่า "สุพพตะ" และเป็นพระเจ้าจักรพรรดิอีกพระองค์นามว่า "มาลุตะ"
• ผลบุญในวัฏสงสาร: เขาได้เสวยสมบัติอันเป็นทิพย์และสมบัติในมนุษย์สลับกันไปอย่างยาวนาน และเมื่อมาถึงชาติสุดท้ายในสมัยพระโคตมพุทธเจ้า ก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือการเน้นย้ำถึง "อานิสงส์ของการบูชาพระพุทธเจ้าด้วยจิตที่เลื่อมใส" แม้จะเป็นเพียงสิ่งของเล็กน้อยอย่างพัดใบไม้ แต่หากถวายแด่ผู้ที่เป็นนาบุญอันสูงสุดด้วยจิตที่บริสุทธิ์ ย่อมส่งผลให้ผู้นั้นได้รับความร่มเย็นทั้งทางกายและใจ และได้เสวยสุขทั้งในภพภูมิของมนุษย์และเทวดา จนกระทั่งบรรลุถึงพระนิพพานในที่สุด ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่ากรรมดีที่ทำไว้แม้เพียงเล็กน้อยก็ไม่สูญเปล่า