อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน

อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระผู้หนึ่งที่ได้รับยกย่องว่าเป็นเอตทัคคะด้านการถวายอาสนะ โดยท่านได้เล่าถึงผลบุญที่เกิดจากการถวายที่นั่งอันประณีตแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงพระนามว่า พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า ในอดีตกาล ณ ป่าอันเงียบสงัดและปราศจากความวุ่นวาย เมื่อท่านได้พบเห็นพระพุทธองค์จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ได้นำดอกไม้ถือไว้ในมือ กระทำการเวียนขวารอบพระพุทธองค์ พร้อมกับถวายอาสนะด้วยจิตที่ผ่องใส ก่อนจะกราบลาและมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ

ผลจากการกระทำกุศลกรรมในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลาอันยาวนาน ดังนี้:

• วิบากกรรมที่เป็นกุศล: ตลอดระยะเวลา 18 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยตกไปสู่ทุคติภูมิเลย เสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลกตลอดมา
• ความถึงพร้อมด้วยสมบัติ: ในช่วง 7 กัปก่อนหน้านี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ มีพระพลานุภาพมาก ครอบครองแผ่นดินโดยธรรม
• ความสำเร็จในธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 สามารถดับกิเลสและกองทุกข์ทั้งปวงลงได้สิ้นเชิง ถือเป็นการทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

สรุปได้ว่า พระสูตรนี้มุ่งเน้นแสดงให้เห็นถึง อานุภาพแห่งการทำบุญ โดยเฉพาะการถวายเสนาสนะหรือที่นั่งที่เหมาะสมแก่เนื้อนาบุญผู้ประเสริฐ ซึ่งเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่นำพาให้บุคคลประสบความสุขทั้งในโลกียทรัพย์และโลกุตตรทรัพย์ นำไปสู่การบรรลุถึงพระนิพพานในที่สุด อันเป็นเป้าหมายสูงสุดของพระพุทธศาสนา