พุทธสัญญกเถราปทาน

พุทธสัญญกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีนามว่า พระพุทธสัญญกเถระ ซึ่งได้บำเพ็ญบุญบารมีด้วยการน้อมจิตระลึกถึงพระพุทธเจ้าจนได้รับผลานิสงส์อย่างมหาศาล โดยมีใจความสำคัญคือ เมื่อครั้งที่ พระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงปลงอายุสังขาร แผ่นดินได้เกิดการสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งจักรวาล ปรากฏแสงสว่างไสวเป็นอัศจรรย์ ทำให้ผู้คนในยุคนั้นเกิดความหวาดกลัว จนกระทั่ง ท้าวมหาราชเวสสวัณ ได้เสด็จมาปลอบขวัญชาวเมืองว่าไม่ต้องหวาดกลัวต่อปรากฏการณ์นี้ เพราะเป็นเหตุการณ์ที่แสดงถึงบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระเถระในอดีตชาตินั้นได้เห็นความอัศจรรย์ดังกล่าว จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้าและได้ น้อมจิตระลึกถึงพระพุทธเจ้า (พุทธสัญญา) ด้วยเหตุแห่งกุศลเจตนานี้เอง ทำให้ท่านได้รับผลบุญที่ยิ่งใหญ่ตลอดการเวียนว่ายตายเกิด ดังนี้:

• ผลแห่งการระลึกถึงพระพุทธเจ้า: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอด 91 กัปที่ผ่านมา
• บุญญาธิการในอดีต: ในกัปที่ 14 ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีพระนามว่า สมิตะ มีเดชานุภาพมาก ปกครองแผ่นดินด้วยความร่มเย็น
• ผลสำเร็จในปัจจุบันชาติ: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ และทำกิจแห่งพระพุทธศาสนาจนสำเร็จบริบูรณ์

บทสรุปของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึง อานุภาพของการน้อมจิตระลึกถึงพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ หรือเกิดจากเหตุการณ์เพียงครั้งเดียว แต่หากกระทำด้วยความเลื่อมใสอย่างแท้จริง ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้บุคคลนั้นได้รับความสุขในสุคติภูมิ และเป็นหนทางนำไปสู่การหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงในที่สุด