อัตถสันทัสสกเถราปทาน

อัตถสันทัสสกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติและผลบุญของพระเถระผู้มีนามว่า พระอัตถสันทัสสกเถระ ซึ่งท่านได้ตั้งจิตอธิษฐานและบำเพ็ญกุศลมาอย่างยาวนานจนบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในที่สุด เนื้อหาหลักของพระสูตรนี้สะท้อนถึงการเห็นคุณค่าของพระรัตนตรัยและการพรรณนาถึงพระพุทธคุณอย่างสูงสุด

โดยมีเนื้อหาสำคัญที่สรุปได้ดังนี้:

• การพบเห็นพระพุทธเจ้า: ในอดีตกาล พระเถระได้มีโอกาสพบเห็น พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ผู้เป็นผู้นำโลกที่แวดล้อมด้วยพระสาวกผู้ทรงอภิญญาและมีความสามารถเหนือธรรมชาติจำนวนมาก ท่านเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่งในพระปัญญาคุณและพระธรรมกายของพระพุทธองค์
• การสรรเสริญพระพุทธเจ้า: พระเถระได้กล่าวคาถาประพันธ์ยกย่องพระพุทธองค์ว่าทรงเป็นผู้มีปัญญาหยั่งรู้หาผู้เปรียบเทียบมิได้ในโลก ทั้งยังเป็นขุมทรัพย์แห่งธรรมที่ไม่มีใครสามารถประมาณค่าได้ การได้สดับและพรรณนาถึงพระพุทธคุณทำให้จิตใจของท่านเกิดความปีติปราโมทย์เป็นอย่างมาก
• อานิสงส์แห่งบุญ: ด้วยผลบุญจากการที่จิตเลื่อมใสและได้สรรเสริญพระพุทธเจ้า ทำให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดแสนกัป อีกทั้งยังเคยเสวยสุขเป็น พระเจ้าจักรพรรดิ นามว่า สุมิตตะ ผู้สมบูรณ์ด้วยรัตนะทั้งเจ็ดในอดีตชาติ
• ผลสำเร็จในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 และวิชชาต่างๆ จนสำเร็จเป็นพระอรหันต์ขีณาสพ ผู้สิ้นกิเลสและทำกิจในพระศาสนาของพระพุทธเจ้าเสร็จสิ้นแล้ว

บทสรุปแห่งพระสูตรนี้แสดงให้เห็นว่า การมีจิตศรัทธาอย่างแรงกล้าต่อพระพุทธเจ้าและการระลึกถึงพระคุณของพระองค์ด้วยใจที่บริสุทธิ์ เป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่ส่งผลให้เกิดความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า จนนำไปสู่การหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด