เอกรังสนิยเถราปทาน

เอกรังสนิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติและเส้นทางสู่การบรรลุธรรมของพระเอกรังสนิยเถระ ซึ่งได้ถ่ายทอดผ่านบทกลอนบาลี โดยมีเนื้อหาสำคัญเริ่มต้นจากการที่ท่านได้มีโอกาสเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าผู้มีพระนามว่านารทะ ซึ่งพระองค์ทรงเป็นผู้เพียบพร้อมด้วยเมตตาจิตและกรุณาคุณ ทรงเป็นผู้เห็นประโยชน์และทรงสั่งสอนธรรมะเพื่อเกื้อกูลแก่เวไนยสัตว์ทั้งหลาย

ในคราวนั้น เมื่อท่านได้พบพระพุทธเจ้า ท่านเกิดความเลื่อมใสอย่างยิ่ง จึงได้แสดงความเคารพสูงสุดด้วยการประนมมือไหว้เหนือศีรษะ ถวายบังคมพระศาสดาด้วยจิตที่บริสุทธิ์และตั้งมั่นในศรัทธา ก่อนจะเดินทางมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผลบุญจากการที่ท่านได้กระทำเพียงเล็กน้อยแต่เต็มไปด้วยความศรัทธานี้ ได้ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลในสังสารวัฏ ทั้งในทางโลกและทางธรรม ดังนี้:

• ผลในทางโลก: ท่านได้เสวยทิพยสมบัติและเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงนามว่า "อมิตตตาปนะ" มีอำนาจและบารมีมาก ในช่วงเวลา 17 กัปที่ผ่านมา
• ผลในทางธรรม: การสั่งสมบารมีในอดีตส่งผลให้ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 และทรงคุณธรรมขั้นสูงตามหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา

บทสรุปแห่งพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงอานิสงส์แห่งศรัทธาที่แม้เพียงชั่วขณะจิตเดียว เมื่อกระทำต่อพระพุทธเจ้าด้วยความเลื่อมใสอย่างแท้จริง ย่อมเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่นำพาบุคคลให้พ้นจากความทุกข์ และเข้าสู่กระแสแห่งความหลุดพ้นได้ในที่สุด ซึ่งพระเอกรังสนิยเถระได้ยืนยันความสำเร็จนี้ไว้ว่า ตนได้ปฏิบัติหน้าที่ตามคำสอนของพระศาสดาจนสำเร็จกิจแล้วโดยบริบูรณ์