อธิฉัตติยเถราปทาน

อติฉัตติยเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญบารมีในอดีตชาติของพระเถระผู้ได้รับเอตทัคคะและเป็นพระอรหันต์ขีณาสพ โดยท่านได้เล่าถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า อัถทัสสี ได้เสด็จปรินิพพานแล้ว ท่านได้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสในการบูชาพระสถูปเจดีย์ของพระพุทธองค์ด้วยการสร้างฉัตรอันวิจิตรขึ้นเพื่อประดิษฐานไว้บนยอดพระสถูปนั้น นอกจากนี้ ท่านยังหมั่นไปกราบไหว้บูชาพระสถูปอยู่เสมอ พร้อมทั้งนำดอกไม้มาจัดทำเป็นเครื่องประดับตกแต่งบูชาไว้ที่ฉัตรนั้นด้วยความเคารพอย่างสูง

ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายฉัตรและการบูชาพระสถูปเจดีย์ด้วยความศรัทธานี้ ส่งผลให้ท่านได้รับผลบุญที่ยิ่งใหญ่ตลอดระยะเวลาอันยาวนาน ดังนี้:

• ผลบุญในทางโลก: ได้เสวยทิพยสมบัติเป็นท้าวสักกะจอมเทพและเสวยสุขในเทวโลกตลอด ๑๗ กัป ไม่ต้องไปเกิดในกำเนิดที่ต่ำต้อยหรือมีความทุกข์ลำบาก
• ผลบุญในทางธรรม: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้ถึงพร้อมด้วยคุณวิเศษ ประกอบด้วย ปฏิสัมภิทา ๔, วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖

บทสรุปแห่งอติฉัตติยเถราปทานนี้เป็นเครื่องยืนยันถึง อานิสงส์ของการบูชาพระพุทธเจ้า แม้พระองค์จะเสด็จปรินิพพานไปแล้ว การกระทำที่ประกอบด้วยจิตศรัทธาอันบริสุทธิ์ต่อพระสถูปเจดีย์ ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้ผู้กระทำได้พบกับความสุขทั้งในสังสารวัฏและนำไปสู่การบรรลุธรรมสูงสุด คือ พระนิพพาน อันเป็นการปฏิบัติศาสนกิจของพระพุทธองค์ได้อย่างสมบูรณ์