เวทิการกเถราปทาน

เวทิการกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ โดยท่านได้กล่าวถึงบุพกรรมที่ตนเคยกระทำไว้ในสมัยของพระปิยทัสสีพุทธเจ้า เมื่อครั้งที่พระพุทธองค์เสด็จปรินิพพาน ท่านมีความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง จึงได้จัดสร้างเวทิกา (รั้วหรือกำแพงล้อม) อันประดับประดาไปด้วยแก้วมณีอันวิจิตรเพื่อถวายเป็นพุทธบูชา ด้วยจิตที่เลื่อมใสและโสมนัสนั้น หลังจากที่ท่านทำกาลกิริยา (เสียชีวิต) ลง ท่านได้ไปอุบัติในสวรรค์และโลกมนุษย์วนเวียนอยู่ด้วยผลแห่งบุญนั้นตลอดมา

อานิสงส์แห่งการถวายเวทิกาประดับแก้วมณีส่งผลให้ท่านได้รับผลบุญมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์แห่งบุญ: ไม่ว่าจะเกิดในภพภูมิใด ทั้งในหมู่เทวดาหรือมนุษย์ จะมีแก้วมณีอันรุ่งเรืองสว่างไสวปรากฏลอยอยู่ในอากาศคอยติดตามคุ้มครองและอำนวยความสะดวกแก่ท่านเสมอ
• อานิสงส์ในอดีตชาติ: ในช่วง 1,600 กัปที่ผ่านมา ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงมีพลานุภาพมากถึง 36 ครั้ง นามว่า "มณิปภัสสะ"
• บรรลุธรรมในชาติปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุถึงปฏิสัมภิทา 4 และสำเร็จเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส ถือว่าท่านได้ทำหน้าที่ในคำสอนของพระพุทธเจ้าได้สำเร็จบริบูรณ์แล้ว

บทสรุปแห่งเถราปทานนี้แสดงให้เห็นถึงพลังแห่งศรัทธาและการทำบุญด้วยจิตที่เลื่อมใสต่อพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงการสร้างสิ่งก่อสร้างถวายเป็นพุทธบูชา แต่ผลานิสงส์นั้นส่งผลให้ได้รับความสุขทั้งในโลกียะ (สมบัติจักรพรรดิและทิพยสมบัติ) และโลกุตตระ (การบรรลุพระอรหันต์) ในที่สุด เป็นเครื่องเตือนใจให้พุทธศาสนิกชนเห็นความสำคัญของการสั่งสมบุญกุศลด้วยความศรัทธาที่บริสุทธิ์