สปริวาริยเถราปทาน

สปริวาริยเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติและผลบุญของพระสปริวาริยเถระ ซึ่งได้บำเพ็ญกุศลไว้ในสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า โดยเหตุการณ์สำคัญเริ่มต้นขึ้นเมื่อพระพุทธองค์เสด็จดับขันธปรินิพพาน พระสถูปเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุได้ถูกสร้างขึ้นอย่างงดงามตระการตา ผู้คนต่างพากันมาสักการะบูชาจากระยะไกล ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ท่านได้ถวายการบูชาด้วยการสร้างเวทิกา (รั้วหรือฐานรองรับ) ที่ทำด้วยไม้จันทน์ ถวายเป็นพุทธบูชา ณ พระสถูปเจดีย์นั้น

ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายไม้จันทน์เพื่อประดับพระสถูปในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับความสุขในสุคติภูมิ ทั้งในโลกสวรรค์และโลกมนุษย์ โดยท่านกล่าวว่าตลอดการเวียนว่ายตายเกิด ท่านไม่เคยพบกับความเสื่อมทรามหรือความยากลำบากเลย ซึ่งเป็นผลมาจากกรรมดีที่ได้ทำไว้แต่ปางก่อน นอกจากนี้ ท่านยังได้รับผลบุญพิเศษในช่วง ๑,๕๐๐ กัปที่ผ่านมา ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงมหิทธานุภาพถึง ๘ ครั้ง โดยมีนามชื่อเดียวกันทั้งหมดและมีความเพียบพร้อมด้วยสมบัติทั้งปวง

เนื้อหาในพระสูตรนี้ยังได้กล่าวถึงผลลัพธ์สุดท้ายของการบำเพ็ญบารมีในชาติปัจจุบัน ดังนี้:

• บรรลุธรรมชั้นสูง: ท่านได้บรรลุปฏิสัมภิทา ๔ และวิชชา ๓ อย่างครบถ้วน
• การปฏิบัติสมบูรณ์: ท่านได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจนถึงที่สุด
• วิมุตติสุข: เป็นผู้หลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง มีความสมบูรณ์พร้อมด้วยบริวารและคุณธรรม

โดยสรุป สปริวาริยเถราปทาน เป็นเครื่องยืนยันถึงอานิสงส์ของการสร้างถาวรวัตถุทางศาสนาด้วยจิตที่เลื่อมใส ว่าสามารถส่งผลให้ผู้ทำมีความสุขทั้งในภพภูมิปัจจุบันและอนาคต จนกระทั่งนำไปสู่การบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้ประเสริฐในที่สุด