พันธุชีวกเถราปทาน

พันธุชีวกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของ พระพันธุชีวกเถระ ซึ่งได้บำเพ็ญบุญบารมีไว้กับพระพุทธเจ้าในอดีต ทำให้ท่านได้รับผลบุญอันยิ่งใหญ่จนบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในชาตินี้ โดยท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตเมื่อ ๓๑ กัปที่แล้ว ในสมัยของ พระสิขีพุทธเจ้า ผู้เป็นศาสดาเอกของโลก ในขณะนั้นท่านได้พบพระพุทธองค์ผู้ทรงสงบระงับ ดับกิเลสและพาเวไนยสัตว์ให้ข้ามพ้นจากวัฏสงสาร ท่านจึงเกิดจิตเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ได้นำดอกพันธุชีวกมาผูกร้อยด้วยด้ายแล้วนำไปบูชาแด่พระพุทธองค์ด้วยความเคารพสูงสุด

ผลแห่งการกระทำที่เป็นกุศลกรรมในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดกาลยาวนาน ดังนี้:

• อานิสงส์ด้านสุคติภูมิ: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา ๓๑ กัปที่ผ่านมา
• อานิสงส์ด้านสมบัติในโลก: ในกัปที่ ๗ นับจากปัจจุบัน ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า สมันตจักษุ ทรงมีพระเดชานุภาพมากและมีความรุ่งเรืองอย่างยิ่ง
• อานิสงส์ด้านวิมุตติธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมขั้นสูงสุด ได้แก่ ปฏิสัมภิทาญาณ ๔, วิโมกข์ ๘, และ อภิญญา ๖ ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่าการได้ถวายบูชาแด่พระพุทธเจ้าด้วยจิตที่เลื่อมใส นำมาซึ่งความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรมอย่างแท้จริง

คำสอนหลัก ของพระสูตรนี้คือการชี้ให้เห็นถึง อานิสงส์ของการบูชาพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้เพียงเล็กน้อย แต่หากกระทำด้วยจิตที่ศรัทธาและประกอบด้วยความเคารพในพระคุณของพระพุทธองค์ ผู้ทรงเป็นยอดแห่งบุรุษ ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้ผู้นั้นได้รับผลบุญมหาศาล มีความสุขทั้งในภพภูมิปัจจุบันและเป็นบันไดสู่ความพ้นทุกข์ในที่สุด พระพันธุชีวกเถระจึงได้กล่าวยืนยันถึงผลแห่งการปฏิบัติของท่านว่า เป็นการทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนสำเร็จกิจทุกประการแล้ว