วีถิสัมมัชชกเถราปทาน

เนื้อหาในวีถิสัมมัชชกเถราปทาน เป็นการกล่าวถึงประวัติและบุญกรรมในอดีตชาติของพระเถระผู้มีนามว่า พระวีถิสัมมัชชกเถระ ผู้ซึ่งระลึกชาติและผลแห่งการบำเพ็ญกุศลของตนได้ โดยท่านได้พรรณนาถึงเหตุการณ์ในอดีตเมื่อครั้งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า (พระปทุมุตตรพุทธเจ้า) เสด็จดำเนินไปในหนทางหนึ่ง ซึ่งในขณะนั้นท่านมีความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง จึงได้ทำการกวาดพื้นถนนหนทางให้สะอาดเพื่อเป็นการต้อนรับ และได้ยกธงชัยขึ้นประดับประดาด้วยจิตใจที่ผ่องใส เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา

จากผลบุญกุศลในครั้งนั้น ท่านได้กล่าวถึงอานิสงส์ที่ได้รับตลอดการเวียนว่ายตายเกิด ดังนี้:

• ผลบุญในอดีต: การได้กวาดถนนและยกธงชัยถวายพระพุทธเจ้าในสมัยของพระพทุมุตตรพุทธเจ้า เมื่อ 91 กัปที่ผ่านมา ทำให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลาอันยาวนาน
• การเสวยสุขในกัปที่ 4: ในกัปที่ 4 นับจากปัจจุบัน ท่านได้เกิดเป็นพระราชาผู้ทรงอำนาจวาสนา มีนามว่า "สุธชะ" ผู้ถึงพร้อมด้วยคุณสมบัติทุกประการ
• ผลสัมฤทธิ์ในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ผู้ถึงพร้อมด้วย ปฏิสัมภิทาญาณ 4 และสามารถทำคำสอนของพระพุทธเจ้าให้สำเร็จประโยชน์แก่ตนเองได้โดยสมบูรณ์

สรุปใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือการเน้นย้ำถึง อานิสงส์ของการบูชาด้วยจิตที่เลื่อมใส แม้จะเป็นเพียงการกระทำที่ดูเรียบง่าย เช่น การทำความสะอาดทางเดินหรือการประดับธงชัย แต่หากกระทำต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยความศรัทธาอันบริสุทธิ์ ย่อมส่งผลให้ผู้นั้นได้รับความสุขทั้งในโลกมนุษย์และเทวโลก จนนำไปสู่การบรรลุธรรมอันสูงสุดคือพระนิพพานในที่สุด