ขัชชกทายกเถราปทาน

ขัชชกทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งที่ได้รับผลบุญจากการถวายทานอันประณีตแด่พระพุทธเจ้า ในกาลแห่งพระพุทธเจ้าพระนามว่า ติสสะ พระเถระได้ถวายมะพร้าวและขนมขบเคี้ยว (ขัชชกะ) อันเป็นที่พอใจด้วยจิตที่เลื่อมใส ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายทานดังกล่าว ท่านได้กล่าวถึงผลบุญที่ได้รับว่าไม่เคยไปสู่ทุคติเลยตลอดระยะเวลา 92 กัป และได้รับความสุขสมปรารถนาในทุกภพภูมิที่ไปเกิด

ผลแห่งบุญจากการถวายทานนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์ในกาลต่อมา ดังนี้:

• ความเป็นผู้มีโภคสมบัติ: ในกัปที่ 13 นับจากกัปนี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงมหิทธานุภาพ เพียบพร้อมด้วยรัตนะ 7 ประการ เปรียบเสมือนท้าวสักกะเทวราช
• บรรลุธรรมอันสูงสุด: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บวชในพระพุทธศาสนาและบรรลุปฏิสัมภิทา 4 ประการ รวมถึงคุณธรรมวิเศษต่าง ๆ อันเป็นเครื่องยืนยันว่าท่านได้ทำกิจของพระพุทธศาสนาสำเร็จบริบูรณ์แล้ว

ใจความสำคัญและคำสอนหลัก: เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพของการถวายทาน โดยเฉพาะการถวายสิ่งที่ประณีตและถูกกาลเวลาแด่ท่านผู้บริสุทธิ์ การทำบุญด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าเป็นเหตุให้ได้รับผลบุญที่ยิ่งใหญ่ยาวนาน ส่งผลให้ชีวิตประสบความสุขทั้งในทางโลก (โภคสมบัติ) และทางธรรม (การบรรลุอรหัตตผล) ตอกย้ำถึงหลักกฎแห่งกรรมว่า "ผู้ใดให้ทาน ย่อมได้รับผลแห่งทานนั้น" และเป็นการปลูกฝังศรัทธาในการทำความดีเพื่อความพ้นทุกข์ในวัฏสงสาร