สัปปิทายกเถราปทาน

สัปปิทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการถวายเนยใสแด่พระพุทธเจ้า โดยพระเถระได้ย้อนอดีตถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งพบพระพุทธเจ้าพระนามว่า พระผุสสะ ผู้เป็นพระอรหันต์ผู้ควรแก่การรับเครื่องบูชา ขณะที่พระองค์กำลังเสด็จดำเนินไปตามถนนเพื่อโปรดมหาชนให้ดับร้อนแห่งกิเลส

เมื่อพระเถระเห็นพระพุทธเจ้าเสด็จผ่านมาทางบ้านของตน จึงเกิดจิตศรัทธาเลื่อมใสอย่างแรงกล้า ได้รีบนำบาตรของพระองค์มาถือไว้ด้วยความเคารพ แล้วน้อมนำเนยใสไปถวายด้วยใจอันบริสุทธิ์ ด้วยผลบุญจากการถวายเนยใสในครั้งนั้น ท่านได้กล่าวถึงอานิสงส์แห่งการกระทำของตนว่า:

• ผลบุญในอดีต: นับตั้งแต่ได้รับถวายเนยใสเมื่อ 92 กัปที่แล้วมา ท่านไม่เคยรู้จักทุคติภูมิเลย เสวยสุขแต่ในสุคติภูมิเท่านั้น
• ความมั่งคั่ง: ในช่วง 56 กัปที่แล้ว ท่านได้เสวยสมบัติเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ มีพระราชอำนาจและพลานุภาพยิ่งใหญ่
• ผลสำเร็จในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมอันวิเศษ คือปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงความสำเร็จในการปฏิบัติศาสนกิจของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์

สรุปใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือ การชี้ให้เห็นถึงอานิสงส์ของการให้ทานด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระอริยบุคคล แม้จะเป็นเพียงสิ่งของเล็กน้อยอย่างเนยใส แต่หากถวายด้วยใจศรัทธาต่อพระพุทธเจ้า ย่อมส่งผลให้ผู้นั้นได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นปัจจัยส่งเสริมให้บรรลุถึงพระนิพพานในที่สุด