ติกิจฉกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ซึ่งได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ โดยเนื้อหาสรุปย่อได้ดังนี้ครับ

ในอดีตกาลสมัยของพระวิปัสสีพุทธเจ้า พระเถระรูปนี้ได้เกิดในเมืองพันธุมดี มีอาชีพเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ คอยดูแลรักษาผู้ป่วยที่ได้รับความทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บให้หายเป็นปกติและมีความสุขอยู่เสมอ วันหนึ่งท่านได้พบเห็นพระสมณะผู้มีศีลและมีรัศมีสว่างไสวรูปหนึ่ง (คือพระอโสกเถระ ผู้เป็นอุปัฏฐากของพระวิปัสสีพุทธเจ้า) ซึ่งกำลังอาพาธ ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ท่านจึงได้ถวายเภสัชรักษาจนกระทั่งพระสมณะรูปนั้นหายจากอาการอาพาธและกลับมามีสุขภาพแข็งแรงตามเดิม

ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายยาในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ ดังนี้:

  • ตลอด 91 กัป: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยสุขอยู่ในสุคติภูมิเท่านั้น
  • ในกัปที่ 8 แต่ปัจจุบัน: ได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า สัพโพสธะ ผู้เพียบพร้อมด้วยรัตนะ 7 ประการ และทรงมีพระกำลังมหาศาล
  • ในชาติปัจจุบัน: ได้เกิดในพุทธกาลนี้ บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 และได้ทำคำสอนของพระพุทธเจ้าให้สำเร็จบริบูรณ์แล้ว

บทสรุปและคำสอนหลัก: เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นถึงอานิสงส์ของการมีจิตเมตตาและการให้ทานด้วยความเลื่อมใส โดยเฉพาะการถวายเภสัชแด่ผู้ทรงศีล เปรียบเสมือนการเกื้อกูลต่อเนื้อนาบุญที่นำมาซึ่งความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมให้บรรลุถึงมรรคผลนิพพานในที่สุด

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-07