โกฏุมพริยเถราปทาน

โกฏุมพริยเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญบารมีในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่ง นามว่า พระโกฏุมพริยเถระ ซึ่งได้กราบทูลถึงเส้นทางแห่งการบรรลุธรรมและการได้รับผลแห่งการทำบุญในพระพุทธศาสนา โดยมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นในสมัยของ พระสิขีพุทธเจ้า

ในกาลนั้น ท่านได้พบพระสิขีพุทธเจ้าผู้เสด็จประทับอยู่ระหว่างหุบเขา ทรงรุ่งเรืองดุจดอกกรรณิการ์ มีพระรัศมีดั่งมหาสมุทรอันกว้างใหญ่และแผ่นดินที่ไม่มีประมาณ ด้วยจิตที่เลื่อมใสและมีความปีติโสมนัส ท่านจึงได้เก็บ ดอกไม้ 7 ดอก นำไปบูชาแด่พระพุทธเจ้าผู้เป็นที่พึ่งของโลก ผลแห่งการกระทำดังกล่าวส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์การบูชา: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอด 31 กัปนับแต่ได้ถวายดอกไม้
• บุญบารมีในอดีต: ในช่วง 20 กัปที่ผ่านมา ท่านเคยเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีพระนามว่า มหาเนละ ผู้มีเดชานุภาพมากและทรงอำนาจ
• ผลแห่งการปฏิบัติ: ปัจจุบันท่านได้บรรลุธรรมสูงสุด คือปฏิสัมภิทา 4 และวิชชา 3 สำเร็จเป็นพระอรหันต์ผู้ทำหน้าที่ในพระพุทธศาสนาได้สำเร็จสมบูรณ์

พระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานิสงส์แห่งการศรัทธา และการถวายทานเพียงเล็กน้อยแต่ทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์และเลื่อมใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า สามารถเป็นปัจจัยหนุนนำให้เวียนว่ายตายเกิดในสุคติภูมิ และนำไปสู่ความหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดในที่สุด ถือเป็นเครื่องยืนยันว่าการสร้างมหากุศลแม้เพียงครั้งเดียวด้วยความเคารพอย่างสูงส่ง ย่อมส่งผลให้ชีวิตประสบความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรมอย่างยั่งยืน