ปัญจหัตถิยเถราปทาน

เนื้อหาในปัญจหัตถิยเถราปทานกล่าวถึงประวัติและบุญบารมีของพระเถระผู้มีนามว่า ปัญจหัตถิยเถระ ผู้ซึ่งระลึกชาติและผลบุญที่ท่านได้สั่งสมไว้ในอดีตชาติ เพื่อเป็นวิทยาทานและแนวทางในการปฏิบัติธรรมแก่พุทธศาสนิกชน โดยใจความสำคัญมีดังนี้

• การทำบุญในอดีตชาติ: ในสมัยของพระพุทธเจ้าพระนามว่า ติสสะ ท่านได้พบพระพุทธองค์ขณะเสด็จดำเนินผ่านย่านการค้า ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า ท่านจึงนำดอกอุบลจำนวน 5 ดอกขึ้นถวายเป็นพุทธบูชา ด้วยจิตที่มุ่งมั่นและปรารถนาผลบุญเป็นที่ตั้ง
• ผลแห่งบุญบารมี: การได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 92 กัปที่ผ่านมา ทั้งยังได้รับอานิสงส์ให้ไปเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการและมีพละกำลังมหาศาลถึง 13 กัป
• การบรรลุธรรมในชาติปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บวชในพระพุทธศาสนาและบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ เป็นผู้ที่ได้ทำกิจในพระศาสนาสำเร็จบริบูรณ์แล้ว

สรุปได้ว่า ปัญจหัตถิยเถราปทาน แสดงให้เห็นถึงอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ของการกระทำบุญต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้ด้วยจิตที่เลื่อมใสเพียงชั่วขณะ แต่ผลบุญนั้นนำพาให้ผู้ปฏิบัติได้รับความสุขทั้งในภพภูมิที่ดีและการบรรลุถึงมรรคผลนิพพานในที่สุด ซึ่งเป็นเครื่องเตือนใจให้พุทธศาสนิกชนเห็นความสำคัญของการสะสมบุญบารมีและศรัทธาที่มั่นคงในพระรัตนตรัย