ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน

ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน (หรือ กิงกณิกปุปผิยเถราปทาน) เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญบารมีในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่ง ผู้ซึ่งได้รับผลานิสงส์จากการถวายดอกไม้แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเนื้อหาสรุปสาระสำคัญได้ดังนี้:

ในอดีตชาติ พระเถระรูปนี้ได้พบกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่า สุมังคละ ผู้เป็นสยัมภูและผู้ไม่พ่ายแพ้ต่อใคร ขณะที่พระองค์เสด็จออกจากป่าเพื่อบิณฑบาตในเมือง และเสด็จกลับเข้าสู่ป่าเพื่อวิเวกหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ ด้วยจิตที่เลื่อมใสและมีความโสมนัสอย่างยิ่ง ท่านจึงได้ถือเอา ดอกกิงกณิกา (ดอกไม้ป่า) น้อมถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ด้วยศรัทธาอันแรงกล้าในฐานะมหาฤาษีผู้ยิ่งใหญ่

การถวายดอกไม้เพียงครั้งเดียวนั้นส่งผลบุญมหาศาลข้ามภพข้ามชาติ ดังที่พระเถระได้กล่าวไว้ว่า นับตั้งแต่ 94 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลบุญจากการบูชาพระพุทธเจ้าได้ส่งผลให้ท่านเสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลก นอกจากนี้ ในช่วง 86 กัปที่ผ่านมา ท่านยังได้เกิดเป็น พระเจ้าจักรพรรดิ นามว่า อปิลาสี ผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้วเจ็ดประการและมีพระกำลังมาก จนกระทั่งในภพชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทาญาณ 4 ประการ และได้ชื่อว่าเป็นผู้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์

• หลักธรรมสำคัญ: อานิสงส์แห่งการทำบุญด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้เล็กน้อย แต่หากทำด้วยศรัทธาบริสุทธิ์ ย่อมนำมาซึ่งความสุขในภพภูมิที่สูงส่งและนำไปสู่การบรรลุมรรคผลนิพพานในที่สุด
• ผลของกรรมดี: การไม่ตกต่ำสู่ทุคติ การได้เสวยสมบัติในความเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ และการได้บรรลุธรรมอันเป็นที่สุด