ปานธิทายกเถราปทาน

ปานธิทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ซึ่งได้กล่าวถึงเหตุแห่งการบรรลุธรรมและอานิสงส์ของการบำเพ็ญบุญในอดีตชาติ โดยสรุปสาระสำคัญได้ดังนี้

ในอดีตชาติ ครั้งที่ท่านยังเป็นกุลบุตรผู้มีจิตศรัทธา ท่านได้พบกับพระฤาษีผู้บำเพ็ญตบะมายาวนาน อยู่ในป่า เป็นผู้มีวัยชราและมีจิตใจที่อบรมมาดีแล้ว ท่านจึงได้ถวายปานะ (เครื่องดื่ม) แก่พระฤาษีรูปนั้น ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายเครื่องดื่มด้วยจิตที่เลื่อมใสในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับผลบุญที่ยิ่งใหญ่ในสังสารวัฏ

• อานิสงส์แห่งการถวายทาน: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอด 94 กัป นับตั้งแต่ได้ทำบุญนั้น
• ผลบุญในฐานะมนุษย์: ในช่วง 77 กัปก่อนหน้านี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีพระนามว่า สุยานะ ทรงมีพละกำลังมากและปกครองด้วยธรรม
• การบรรลุธรรมในชาติปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ออกบวชและบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ผู้ประกอบด้วยปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงการปฏิบัติศาสนกิจของพระพุทธเจ้าจนสำเร็จผลอย่างสมบูรณ์

บทสรุปของพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานิสงส์ของการให้ทาน แม้จะเป็นเพียงการถวายเครื่องดื่มแก่ผู้ทรงศีล แต่หากถวายด้วยความเคารพและถูกเนื้อนาบุญ ย่อมส่งผลให้ได้รับความสุขทั้งในโลกมนุษย์และโลกสวรรค์ จนกระทั่งนำไปสู่การหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด