สัจจสัญญกเถราปทาน

สัจจสัญญกเถราปทาน เป็นเรื่องราวการบำเพ็ญบุญในอดีตชาติของพระสัจจสัญญกเถระ ผู้เป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ โดยท่านได้ย้อนอดีตไปในสมัยของ พระเวสสภูพุทธเจ้า ซึ่งในขณะนั้นท่านเป็นผู้มีความเลื่อมใสในพระธรรมเทศนาที่พระศาสดาทรงแสดงเกี่ยวกับอริยสัจ 4 เพื่อให้มหาชนดับทุกข์ ท่านได้มีโอกาสฟังธรรมนั้นด้วยความตั้งใจและเกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง (สัจจสัญญา) จากการสั่งสมกุศลด้วยการรับรู้และจดจำอริยสัจในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดกาลนาน

ผลบุญจากการที่ท่านได้มีจิตเลื่อมใสในอริยสัจ 4 ทำให้ท่านได้รับความสุขและความเจริญในสังสารวัฏ ดังนี้:

• การเสวยสุขในเทวโลก: ท่านได้ไปบังเกิดในเทวโลกและเสวยทิพยสมบัติยาวนานถึง 30 กัป
• การปิดอบายภูมิ: นับตั้งแต่ท่านได้มี "สัจจสัญญา" คือการกำหนดหมายในอริยสัจ ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 31 กัปที่ผ่านมา
• ความเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ: ในช่วงกัปที่ 26 ท่านได้เสวยพระชาติเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า เอกผุสิตะ ทรงมีพระบารมีมากและปกครองด้วยธรรม

โดยสรุป พระสัจจสัญญกเถระได้แสดงให้เห็นถึง อานิสงส์ของการสดับตรับฟังและจดจำพระธรรมคำสอน โดยเฉพาะอริยสัจ 4 ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของพระพุทธศาสนา การที่ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในชาตินี้และมีปัญญาแตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 นั้น เป็นผลโดยตรงจากการที่ท่านเคยทำ "สัจจสัญญา" ไว้ในสมัยพระเวสสภูพุทธเจ้า ซึ่งถือเป็นแบบอย่างที่ดีในการสร้างกุศลด้วยการศึกษาและทำความเข้าใจในธรรม เพื่อเป็นรากฐานสำคัญสู่การบรรลุวิมุตติธรรมในที่สุด