รังสิสัญญกเถราปทาน

รังสิสัญญกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งที่ได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่จากการมีจิตเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า โดยพระเถระได้ย้อนรำลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า สุชาตะ กำลังเสด็จดำเนินอยู่ระหว่างภูเขา ซึ่งพระองค์ทรงมีพระรัศมีสว่างไสวรุ่งเรืองดุจพระอาทิตย์ที่กำลังอุทัย หรือดุจพญาเสือโคร่งผู้สง่างาม

เมื่อพระเถระในขณะนั้นได้พบเห็นพระรัศมีของพระพุทธเจ้า ก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า จึงได้น้อมจิตนึกถึงพระพุทธคุณด้วยความเคารพอย่างยิ่ง ด้วยกุศลเจตนานี้เองทำให้ท่านได้รับผลบุญมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์ในสวรรค์: หลังจากสิ้นชีวิตจากชาตินั้น ท่านได้ไปเสวยสุขอยู่ในสวรรค์ตลอดระยะเวลาหนึ่งกัป
• การเวียนว่ายตายเกิด: ตลอดระยะเวลา 30,000 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลแห่งการจำได้หมายรู้ในพระพุทธเจ้า (พุทธสัญญา) ทำให้ท่านได้เสวยแต่ความสุข
• บารมีในอดีต: ในกัปที่ 57 ท่านเคยได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีพระนามว่า สุชาตะ ทรงมีพระกำลังมากและครองความเป็นใหญ่เหนือปวงชน

ในปัจจุบันชาติ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานใน ปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากการสั่งสมบุญกุศล การเจริญพุทธานุสติ และการปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพระพุทธองค์อย่างต่อเนื่อง เรื่องราวนี้จึงเป็นเครื่องยืนยันว่า การน้อมจิตเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ด้วยใจที่บริสุทธิ์ ย่อมส่งผลให้ได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า และเป็นเหตุปัจจัยให้บรรลุถึง ความหลุดพ้น ได้ในที่สุด