เอกสัญญกเถราปทาน

เนื้อหาในเอกสัญญกเถราปทาน เป็นการกล่าวถึงบุพกรรมและผลแห่งบุญของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีนามว่า "เอกสัญญกเถระ" ซึ่งท่านได้เล่าถึงอดีตชาติของตนในสมัยที่พระพุทธเจ้ายังไม่เสด็จอุบัติขึ้น โดยท่านได้พบเห็นผ้าบังสุกุลที่ติดอยู่บนยอดไม้ จึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาและได้ประนมมือไหว้บูชาด้วยจิตที่มุ่งมั่น ซึ่งเพียงแค่การกระทำด้วยความตั้งใจเพียงครั้งเดียว (เอกสัญญา) ในการบูชาพระพุทธเจ้าในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดกาลนาน

ใจความสำคัญและอานิสงส์ที่ได้รับมีดังนี้:

• ผลบุญจากการบูชา: นับตั้งแต่ท่านได้กระทำบุญในอดีตเมื่อ ๓๑ กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้านำพาให้ท่านเสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลกอย่างยาวนาน
• ความเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ: ในช่วง ๒๕ กัปที่ผ่านมา ท่านได้เสวยพระชาติเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า "อมิตาภะ" ทรงมีพระบารมีและกำลังมาก ปกครองประชาราษฎร์ด้วยความร่มเย็น
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุพระอรหันต์ พร้อมด้วยปฏิสัมภิทา ๔ และวิชชา ๓ ทำให้ท่านสามารถทำกิจของพระพุทธศาสนาได้สำเร็จอย่างสมบูรณ์

บทสรุปของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงพลังแห่งศรัทธา แม้จะเป็นการแสดงออกเพียงเล็กน้อยแต่หากกระทำด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าอย่างแท้จริง ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้ถึงพร้อมด้วยความสุขในสังสารวัฏและนำไปสู่การหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงในที่สุด ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าการสร้างมหากุศลแม้เพียงครั้งเดียวด้วยความตั้งใจมั่นนั้นมีผลานิสงส์ที่ไม่สูญเปล่า