อารักขทายกเถราปทาน

อารักขทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการถวายการอารักขา (ดูแลรักษาความปลอดภัย) แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยพระเถระได้ย้อนระลึกถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ ยังทรงพระชนม์อยู่ ท่านได้มีจิตศรัทธาสร้าง “เวทิกา” (รั้วหรือกำแพงล้อมรอบ) เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาและถวายการอารักขาแด่พระองค์ผู้เป็นศาสดาเอกของโลก ด้วยอานิสงส์แห่งมหากุศลเจตนานี้เอง ทำให้ท่านได้รับผลบุญที่ส่งผลอย่างมหาศาลตลอดกาลนาน

ผลแห่งกรรมดีที่พระเถระได้รับมีใจความสำคัญและลำดับเหตุการณ์ดังนี้:

• อานิสงส์แห่งการอารักขา: ด้วยอำนาจแห่งกรรมดีที่ได้ปกป้องคุ้มครองพระพุทธเจ้า ทำให้ท่านไม่เคยประสบกับภัยอันตรายหรือความน่าสะพรึงกลัวใดๆ ไม่ว่าจะไปเกิดในภพภูมิใดก็ตาม ความหวาดกลัวย่อมไม่เกิดขึ้นกับท่าน
• การพ้นจากทุคติ: นับตั้งแต่ท่านได้สร้างเวทิกาถวายพระพุทธเจ้าเมื่อ 94 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยรู้จักทุคติภูมิเลย ผลบุญนี้คอยส่งเสริมให้ท่านเสวยสุขในสุคติภูมิอย่างต่อเนื่อง
• การบรรลุธรรมในชาติสุดท้าย: ในกัปที่ 6 นับจากปัจจุบัน ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มั่งคั่งด้วยรัตนะ 7 ประการ ทรงพระนามว่า “อัปเปสสนา” ผู้มีพละกำลังมาก และในที่สุดท่านก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ เป็นผู้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนสำเร็จกิจแล้ว

บทสรุปของพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพแห่งการทำบุญกับพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นการกระทำเพียงเล็กน้อยแต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า ย่อมส่งผลให้ชีวิตเจริญรุ่งเรืองทั้งในทางโลก (การได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ) และทางธรรม (การบรรลุพระอรหันต์) อีกทั้งยังเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงกฎแห่งกรรมว่า การกระทำดีมีผลดีตอบแทนอย่างแน่นอน โดยไม่ต้องสงสัยในผลแห่งกุศลกรรมนั้นเลย