พิมพิชาลิปุปผิยเถราปทาน

พิมพิชาลิปุปผิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งนามว่า พระพิมพิชาลิยเถระ ผู้ซึ่งได้สร้างบุญบารมีไว้กับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอดีต ส่งผลให้ท่านบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในที่สุด โดยเนื้อหาสำคัญสามารถสรุปได้ดังนี้

ในสมัยของ พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ผู้เป็นพระศาสดาผู้เลิศและเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ พระองค์ได้ทรงประกาศสัจธรรม 4 ประการ และแสดงหนทางแห่งอมตธรรม (พระนิพพาน) ให้แก่เวไนยสัตว์ ในเวลานั้น พระพิมพิชาลิยเถระได้มีโอกาสพบพระองค์ จึงได้รวบรวม ดอกพิมพิชาลี (ดอกไม้ที่มีลักษณะพิเศษ) นำมาถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระพุทธองค์ ผู้ทรงเป็นยอดบุรุษแห่งทวิบาท ด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่งในบุญกุศลครั้งนั้น

• อานิสงส์แห่งการถวายดอกไม้: ผลบุญจากการถวายดอกพิมพิชาลีส่งผลให้ท่านเสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลกเป็นเวลานาน
• ผลแห่งบุญในสังสารวัฏ: ในกัปที่ 68 แต่กัปนี้ ท่านได้เกิดเป็น พระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงพลานุภาพ มีแก้ว 7 ประการ และสมบูรณ์ด้วยทรัพย์สมบัติมากมาย
• การบรรลุธรรม: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บำเพ็ญเพียรจนบรรลุ ปฏิสัมภิทาญาณ 4 และสามารถทำกิจของพระพุทธศาสนาได้สำเร็จ สมดังที่ตั้งใจไว้

บทสรุปของพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานิสงส์ของการบูชาพระพุทธเจ้าด้วยความศรัทธา แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้เล็กน้อย แต่หากทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์และมุ่งมั่นในพระรัตนตรัย ก็ย่อมส่งผลเป็นเหตุปัจจัยให้ถึงพร้อมด้วยสมบัติทั้งในทางโลกและทางธรรม นำไปสู่การหลุดพ้นจากวัฏสงสารและบรรลุถึงซึ่งพระนิพพานในที่สุด