ปัพภารทายกเถราปทาน

เนื้อหาในปัพภารทายกเถราปทานกล่าวถึงประวัติและบุพกรรมของพระเถระผู้มีนามว่า ปัพภารทายกเถระ ผู้ซึ่งเคยได้สร้างมหากุศลในอดีตชาติอันส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลทั้งในสวรรค์และมนุษย์โลก จนกระทั่งได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ในสมัยของพระพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบัน

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้ระบุว่า ในอดีตชาติยุคสมัยของพระปิยทัสสีพุทธเจ้า ท่านได้มีจิตเลื่อมใสจึงได้ทำการทำความสะอาดและจัดเตรียม "ปัพภาร" (ถ้ำหรือเพิงผาที่เป็นที่อาศัย) ให้สะอาดหมดจด พร้อมทั้งถวายภาชนะสำหรับใช้สอยเพื่อประโยชน์แก่พระพุทธเจ้าและคณะสงฆ์ ด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธคุณนั้น พระปิยทัสสีพุทธเจ้าจึงได้ทรงพยากรณ์ว่าด้วยผลบุญจากการถวายที่อยู่อาศัยนี้ ท่านจะได้เสวยทิพยสมบัติในสวรรค์และจะจุติมาเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้สมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ มีนามว่า สุสuddh (สุสทธะ) ผู้มีอำนาจมากในกาลต่อมา

บทสรุปแห่งผลบุญที่ท่านได้รับมีดังนี้:

• ผลบุญในอดีต: การถวายความสะอาดและที่พักอาศัยแด่พระพุทธเจ้า เป็นเหตุปัจจัยให้มีความสุขตลอดระยะเวลาที่เสวยทิพยสมบัติในสวรรค์
• สถานะในอดีตชาติ: เคยได้เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เพียบพร้อมด้วยแก้ว 7 ประการ
• ผลสัมฤทธิ์ในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้าย ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 และเป็นผู้ที่ได้ทำกิจของพระพุทธศาสนาจนสำเร็จบริบูรณ์แล้ว

เรื่องราวของปัพภารทายกเถระ เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนถึงอานิสงส์ของการถวายเสนาสนะหรือที่อยู่อาศัยแก่พระพุทธเจ้าและสงฆ์สาวก ซึ่งเปรียบเสมือนการสร้างรากฐานที่มั่นคงสำหรับชีวิตในสังสารวัฏ นำไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองทั้งทางโลกและทางธรรมจนถึงความหลุดพ้นในที่สุด