ติรังสิยเถราปทาน

เนื้อหาในติรังสิยเถราปทาน เป็นการบันทึกประวัติและผลบุญในอดีตชาติของพระติรังสิยเถระ ผู้เป็นพระอรหันต์สาวกของพระพุทธเจ้า โดยพระเถระได้กล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญในอดีตชาติที่ท่านได้พบเห็นพระสิทธัตถพุทธเจ้าประทับอยู่ระหว่างภูเขา ซึ่งพระพุทธองค์ทรงเปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศดุจดังราชสีห์ผู้สูงศักดิ์หรือกองไฟบนยอดเขา เมื่อท่านได้เห็นแสงสว่างจากพระอาทิตย์ แสงจากพระจันทร์ และแสงจากพระพุทธองค์ที่สว่างไสวเหนือกว่าแสงใดๆ ทำให้ท่านเกิดความปีติยินดีอย่างยิ่ง จึงได้ห่มจีวรเฉวียงบ่าและกล่าวสรรเสริญพระพุทธเจ้าด้วยความศรัทธา

พระเถระได้ยกเปรียบเทียบว่า ในโลกนี้มีผู้ทำหน้าที่ขจัดความมืดและให้แสงสว่างอยู่ 3 ประการ คือ พระจันทร์ พระอาทิตย์ และพระพุทธเจ้าผู้เป็นผู้นำของโลก การที่ท่านได้มีโอกาสสรรเสริญคุณของพระพุทธเจ้าในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์จากการสรรเสริญ: ตลอดระยะเวลา 94 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย มีแต่ความสุขในสวรรค์ชั้นต่างๆ
• ความสำเร็จในชีวิต: ในช่วงกัปที่ 61 ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงธรรม ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ และมีพลานุภาพมาก
• บรรลุธรรมชั้นสูง: ในชาติสุดท้ายท่านได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 และทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

สรุปได้ว่าเนื้อหาในอปทานนี้เน้นย้ำถึงพลังแห่งจิตศรัทธาและการสรรเสริญคุณของพระพุทธเจ้า ซึ่งถือเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่ส่งผลให้บุคคลประสบความสำเร็จทั้งทางโลกและทางธรรม นำไปสู่การพ้นทุกข์และเข้าถึงมรรคผลนิพพานในที่สุด