นาลิปุปผิยเถราปทาน

กัณฑลิปุปผิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการถวายดอกกัณฑลิ (ดอกไม้ป่าชนิดหนึ่ง) แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในอดีตกาลนั้น ท่านเกิดในตระกูลชาวนาอาศัยอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสินธุ มีอาชีพรับจ้างทำนาและพึ่งพาอาหารจากผู้อื่น วันหนึ่งขณะกำลังเดินทางสัญจรอยู่ใกล้แม่น้ำสินธุ ท่านได้พบเห็นพระสิทธัตถะสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ประทับนั่งสมาธิอย่างสงบนิ่ง สง่างามดั่งดอกบัวที่กำลังเบ่งบาน

ด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ท่านจึงเก็บดอกกัณฑลิจำนวน 7 ดอก ตัดก้านแล้วนำไปวางไว้บนพระเศียรของพระพุทธองค์ ผู้เปรียบเสมือนเชื้อสายแห่งพระอาทิตย์ พระพุทธเจ้าทรงมีพระฉวีวรรณดั่งทองคำ ทรงสงบสำรวมและเปี่ยมด้วยพระบารมีดั่งพญาช้างที่น่าเกรงขาม ท่านได้เข้าไปกราบถวายบังคมด้วยความเคารพสูงสุด การกระทำกุศลในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดกาลนาน

• อานิสงส์แห่งการบูชา: ตลอด 94 กัปที่เวียนว่ายตายเกิด ท่านไม่เคยไปตกในทุคติภูมิเลย เสวยสุขในเทวโลกและมนุษยโลกสลับกันไป
• ผลบุญในชาติปัจจุบัน: ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ มีญาณหยั่งรู้ และสามารถทำกิจของพระพุทธศาสนาได้สำเร็จบริบูรณ์
• ข้อคิดสอนใจ: การถวายทานด้วยจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงดอกไม้ป่าธรรมดา แต่หากมีจิตที่ศรัทธาแรงกล้าย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้บรรลุถึงความสุขชั้นสูงและมรรคผลนิพพานในที่สุด

เรื่องราวของพระกัณฑลิปุปผิยเถระ จึงเป็นเครื่องยืนยันถึงอานุภาพของการทำบุญกับบุคคลผู้เป็นเนื้อนาบุญอันประเสริฐ และเตือนใจให้พุทธศาสนิกชนหมั่นสั่งสมบุญกุศลด้วยความเลื่อมใส เพื่อเป็นเสบียงในการเดินทางในสังสารวัฏสู่ความพ้นทุกข์ต่อไป