หาสชนกเถราปทาน

หาสชนกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีนามว่า พระหาสชนกเถระ ซึ่งได้บำเพ็ญบุญกุศลไว้ในสมัยของพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง โดยเหตุการณ์สำคัญเริ่มต้นขึ้นเมื่อท่านได้พบเห็นผ้าบังสุกุลที่ติดอยู่บนยอดไม้ของพระศาสดา ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า ท่านจึงได้กระทำการบูชาด้วยการประนมมือไหว้ด้วยจิตใจที่เบิกบานและผ่องใสเป็นอย่างยิ่ง

ความปลื้มปีติที่เกิดขึ้นในขณะนั้นเป็นเหตุให้ท่านได้สั่งสมบุญบารมี ซึ่งส่งผลให้ชีวิตของท่านดำเนินไปในทางที่ดีงามตลอดมา โดยมีใจความสำคัญและอานิสงส์แห่งการทำบุญในครั้งนั้นดังนี้:

• อานิสงส์แห่งศรัทธา: การที่ท่านได้เห็นพระพุทธเจ้าหรือสัญลักษณ์ของพระองค์แล้วเกิดความเลื่อมใส (พุทธสัญญา) ทำให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 91 กัปที่ผ่านมา
• ผลบุญที่ได้รับ: ด้วยอานุภาพแห่งการประนมมือไหว้ด้วยใจที่เลื่อมใส ทำให้ท่านได้รับผลแห่งการทำบุญที่ยิ่งใหญ่ คือการบรรลุถึงความเป็นพระอรหันต์ในชาตินี้
• คุณวิเศษ: พระเถระได้บรรลุปฏิสัมภิทา 4 และวิโมกข์ 8 อีกทั้งยังเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าทำคำสอนของพระพุทธเจ้าให้สำเร็จบริบูรณ์แล้ว

บทสรุปของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงพลังของจิตที่เลื่อมใสในพระรัตนตรัย แม้จะเป็นเพียงการกระทำที่เรียบง่ายอย่างการประนมมือไหว้ด้วยใจที่บริสุทธิ์ แต่หากประกอบด้วยความศรัทธาอย่างแน่วแน่ ก็สามารถเป็นปัจจัยสำคัญที่นำพาชีวิตไปสู่ความสุข ทั้งในภพภูมิที่ดียิ่งขึ้นและนำไปสู่การหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงในที่สุด