ยัญญสามิกเถราปทาน

ยัญญสามิกเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ซึ่งในอดีตชาติท่านเป็นพราหมณ์ผู้เชี่ยวชาญในมนตรา ได้ประกอบพิธียัญญกรรมขนาดใหญ่โดยมีการฆ่าสัตว์จำนวนมากถึง 84,000 ตัวเพื่อทำพิธี ในขณะที่ท่านกำลังเตรียมการอยู่นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้เป็นที่พึ่งของโลกได้เสด็จมาโปรดท่านด้วยความเมตตา

พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมสั่งสอนให้ท่านละเว้นจากการเบียดเบียนชีวิต โดยเน้นย้ำถึงหลักธรรมที่เป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินชีวิตให้เป็นสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ดังนี้:

• อหิงสา: การไม่เบียดเบียนชีวิตสัตว์ทุกชนิด
• การสำรวม: การละเว้นจากการลักขโมย การประพฤติผิดในกาม และการดื่มสุราเมรัย
• คุณธรรม: การมีความยินดีในการประพฤติธรรม ความเป็นผู้ฟังมาก (พหูสูต) และการมีความกตัญญู

เมื่อท่านได้รับฟังคำสอนแล้ว จิตใจของท่านก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า และตั้งมั่นอยู่ในทางแห่งความดีงาม เมื่อท่านละโลกไปแล้ว ด้วยอานิสงส์แห่งการที่จิตเลื่อมใสในพระพุทธองค์ ทำให้ท่านได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต และได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ตลอดระยะเวลา 94 กัป คือไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ตราบจนกระทั่งในชาติสุดท้ายท่านได้มาเกิดในสมัยพุทธกาล ได้บวชในพระพุทธศาสนาและบรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงผลบุญที่เกิดจากการน้อมรับคำสอนของพระพุทธเจ้าและการมีจิตใจที่เลื่อมใสในพระรัตนตรัยอย่างแน่วแน่