ปุปผฉัตติยเถราปทาน

ปุปผฉัตติยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการถวายดอกไม้เป็นพุทธบูชา โดยเนื้อหาในพระสูตรนี้กล่าวถึงการบำเพ็ญบารมีในสมัยของ พระสิทธัตถพุทธเจ้า พระผู้เป็นศาสดาผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้ทรงประกาศสัจธรรมเพื่อดับทุกข์แก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย

เมื่อครั้งที่พระเถระยังเป็นกุลบุตรผู้มีจิตศรัทธา ได้นำดอกบัวหลวงอันสวยงามมาทำเป็น "ฉัตรดอกไม้" แล้วน้อมถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระสิทธัตถพุทธเจ้า ขณะที่พระองค์ทรงประทับอยู่ท่ามกลางคณะสงฆ์ ด้วยจิตที่เลื่อมใสยิ่งนั้น พระพุทธองค์ได้ตรัสพยากรณ์ว่า บุคคลใดที่มีจิตผ่องใสได้ถวายฉัตรดอกไม้นี้ เขาจะไม่มีวันไปสู่ทุคติภูมิเลย หลังจากตรัสพยากรณ์แล้ว พระพุทธองค์ทรงเสด็จเหาะขึ้นสู่เวหาส พร้อมด้วยปาฏิหาริย์ที่ฉัตรดอกไม้นั้นลอยตามเสด็จพระพุทธองค์ไปเบื้องหน้าอย่างน่าอัศจรรย์

พระเถระได้กล่าวถึงอานิสงส์แห่งการถวายฉัตรดอกไม้นั้นไว้ดังนี้:

• อานิสงส์ในวัฏสงสาร: ตลอด 94 กัปป์ที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลบุญนี้ส่งผลให้ท่านได้รับความสุขและความเจริญในภพชาติต่างๆ
• ความเป็นผู้มีบุญญาธิการ: ในกัปป์ที่ 74 ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า ชลสิขา ผู้สมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการและมีพระกำลังมาก
• การบรรลุธรรม: ในปัจจุบันชาติ ท่านได้บรรลุวิชชาและปฏิสัมภิทา 4 ประการ เป็นพระอรหันต์ผู้ทำหน้าที่ในพุทธศาสนาได้สำเร็จอย่างบริบูรณ์

สรุปได้ว่า พระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานิสงส์ของการถวายเครื่องสักการะบูชาด้วยจิตที่เลื่อมใส ต่อพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงการถวายดอกไม้ด้วยใจศรัทธา แต่เมื่อเป็นไปเพื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้ถึงพร้อมด้วยความสุขในมนุษยโลกและเทวโลก จนกระทั่งสามารถบรรลุถึงความเป็นพระอรหันต์และนิพพานในที่สุด