คันธธูปิยเถราปทาน

คันธธูปิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีนามว่า พระคันธธูปิยเถระ ซึ่งได้บำเพ็ญบุญบารมีไว้ตั้งแต่สมัยพระสิทธัตถพุทธเจ้า โดยท่านได้พบพระพุทธองค์ประทับนั่งเป็นสง่าท่ามกลางหมู่ภิกษุสงฆ์ มีพระรัศมีเปล่งปลั่งงดงามราวกับดอกอุบลที่กำลังบานและเปลวไฟที่โชติช่วง ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า ท่านจึงได้ถวายคันธธูป (ธูปที่มีกลิ่นหอม) อันประณีตและเหมาะสมควรแก่การบูชาพระพุทธเจ้า จากนั้นท่านได้ประนมมือไหว้ที่พระบาทของพระศาสดาแล้วหลีกไปทางทิศเหนือด้วยจิตที่ผ่องใส

ผลแห่งการถวายคันธธูปด้วยจิตศรัทธาในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลา 94 กัป ที่เวียนว่ายตายเกิด ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยสุขในสุคติภูมิเป็นเวลานาน จนกระทั่งในภพชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมอันเป็นที่สุดแห่งพุทธศาสนา ดังนี้:

• วิชชาและคุณธรรมที่ได้รับ: บรรลุถึงปฏิสัมภิทาญาณ 4, วิโมกข์ 8 และอภิญญา 6 ประการ
• ผลของการบูชา: การบูชาพระพุทธเจ้าด้วยของหอมเป็นเหตุนำไปสู่สุคติและเป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้บรรลุถึงความหลุดพ้น
• คำสอนสำคัญ: การมีจิตเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ด้วยการถวายบูชาด้วยวัตถุอันประณีต ย่อมมีอานิสงส์ใหญ่หลวง ไม่มีประมาณ และเป็นหนทางสู่ความสำเร็จในมรรคผลนิพพาน

เรื่องราวของพระคันธธูปิยเถระจึงเป็นบทพิสูจน์ถึงอานุภาพแห่งการทำบุญและการมีศรัทธาตั้งมั่นในพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นต้นทางแห่งการสั่งสมบารมีเพื่อความพ้นทุกข์ในวัฏสงสารอย่างแท้จริง